ایران پرسمان

آخرين مطالب

اگر در فضا بمیرید چه اتفاقی برایتان می‌افتد؟ انديشه

اگر در فضا بمیرید چه اتفاقی برایتان می‌افتد؟
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - اگر در فضا بمیرید چه اتفاقی برایتان می‌افتد؟
k ٢.٨
٦
باشگاه خبرنگاران / فضانوردان برای آن که به مریخ سفر کنند باید چند ماه در راه باشند، اما کسی این را نمی‌داند اگر روزی یکی از این افراد در سفر بمیرد چه اتفاقی خواهد افتاد؟
البته تا به امروز هیچکس در فضا جانش را از دست نداده است، اما از گزارشات ناسا می‌توان دریافت که حتما ناسا پیش بینی های لازم برای چنین روزی را انجام داده است.
یکی از فضانوردان در این باره می‌گوید تا اکنون با چنین پروتکل رسمی روبه رو نشده است، ولی اگر چنین اتفاق رخ دهد اعمالی برای مدیریت کردن این مشکل انجام خواهد شد، یک تمرین با هدف آماده سازی فضانوردان برای انجام کار‌هایی صورت می‌گیرد که باید در صورت مرگ یکی از همراهانشان انجام دهند.
تمرینات موسوم به شبیه سازی مرگ معمولا در قالب برگزاری یک میز گرد اتفاق می‌افتند که در آنها گفته می‌شود یکی از فضانوردان جان خود را از دست داده است و هرکسی که مدیریت این تیم را بر عهده دارد سناریو‌های فرضی مختلفی را اجرا می‌کند.
به طور مثال اگر یکی از فضانوردان فوت کند، افراد بلافاصله مدیریت این مشکل را بر عهده می‌گیرند. اینکه آیا باید آن را در یک لباس فضانوردی قرار دهیم و به قفسه آویزان کرد؟ یا با بوی جسد چه باید کرد؟
اینگونه جلسات شبیه سازی مرگ به فضانوردان کمک می‌کند تا واقعا در مورد اینکه چطور باید به چنین اتفاقاتی واکنش نشان دهند فکر کنند.
ناسا برای فضانوردانی که در فضا می میرند چه برنامه دارد؟
ناسا برنامه‌های مختلفی را برای انجام ماموریت‌های همراه با سرنشین به مریخ دارد و شرکت‌های خصوصی نظیر اسپیس اکس هم در تلاش هستند تا تجهیزات لجستیکی لازم برای استقرار انسان روی مریخ را فراهم کنند.
آسان‌ترین راهکار این است که کلاهک فضاپیما را باز کنند و جسد را در فضای خلا موجود به حال خود رها کنند اما ظاهرا یکی از قوانین عجیب بین المللی که بر کیهان حاکم است فضانوردان را از انجام این کار منع می‌کند، براساس این توافق انسان مجاز نیست که در فضا زباله بریزد و این زباله حتی بدن‌های در حال متلاشی شدن انسان را نیز در بر می‌گیرد.
علت وضع این قانون نیز آن است که اجساد شناور در فضا ممکن است با فضاپیما‌های دیگر برخورد کنند یا حتی روی سیارات دیگر قرار بگیرند و با بقایای انسانی، باکتری‌ها و ارگانیزم‌های دیگری که ممکن است در داخل بدن انسان یا روی آن قرار داشته باشند سطح روی این سیارات را آلوده کنند.
بنابراین لازم است که پلن دیگری برای مدیریت شرایط بحرانی مرگ فضانوردان در نظر گرفته شود چرا که امکان نگهداری جسد انسان داخل فضاپیما در جریان سفر‌های فضایی طولانی مدت وجود ندارد، این کار می‌تواند سلامت فضانوردان دیگر را هم به لحاظ جسمی و هم از نظر روحی به خطر بیاندازد.

فقط تصور کنید که مجبور هستید دو ماه را در یک فضای کوچک با تابوت فرد دیگری به سر کنید. نکته دیگر اینکه فضاپیما‌ها قیمت بالایی دارند و اضافه کردن تابون به آن‌ها می‌تواند خسارتی چند میلیون دلاری را به دنبال داشته باشد.
یکی از جالب‌ترین پیشنهادات ارائه شده برای مدیریت کردن مرگ در فضا از همفکری شرکت Promessa (پیشرو در حوزه دفن سبز) و ناسا حول ایده «بازگشت بدن» صورت گرفته است.
در این شیوه، جسد درون یک کیسه خواب با هوای فشرده قرار می‌گیرد و سپس آن را در معرض هوای منجمد کننده فضای بیرونی قرار می‌دهند.
بدن منجمد شده سپس به داخل کشیده می‌شود و به شدت آن را تکان می‌دهند تا اینکه خرد شود، در نهایت با 20 کیلوگرم ذره به جای مانده از بدن انسان روبرو خواهند بود که می‌توانند آن را از بیرو فضاپیما آویزان کنند تا اینکه به مقصد برسند.
با این همه هیچ پاسخ مناسبی در مورد اینکه چنانچه پس از فرود فضاپیما فردی جانش را از دست داد چه کاری باید انجام شود، وجود ندارد. در طرح‌های ارائه شده از سوی ناسا و مارس وان برای بازدید از سیاره سرخ ذکر شده است که ساکنان مریخ باید محصولات غذایی مورد نیاز خود را در سطح آن کشت دهند.
یکی از ایده‌های مطرح شده برای کشت و پروش این محصولات استفاده از بدن انسان به عنوان کود است تا مواد غذایی مورد نیاز برای رشد گیاهان در سطح این سیاره تامین شود.
مرگ یک مساله انسانی است، اما در ماموریت‌های فضایی طولانی مدت لازم است که به عنوان نوعی مشکل هزینه‌ای و عملیاتی در نظر گرفته شود، ضروری است که پیش از بروز هر مساله‌ای فکری به حال آن شود.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ژن‌درمانی با بزرگ‌ترین چالش مواجه شد

شاعرانه/ پیام‌‏آور عشق چه هنرها کرده‌ست!

یافته‌های تازه درباره یک ترکیب شیمیایی مضر در بدن انسان

ارسال نسخه جدید ربات «سایمون» به فضا

نابغه سیستان و بلوچستانی قهرمان مسابقات ذهنی ریاضی

چقدر بتهوون، بزرگ‌ترین چهره تاریخ موسیقی را می‌شناسی؟

چرا داستان‌های علمی-تخیلی چینی در دنیا محبوب شدند؟

دو خط کتاب/ هرکسی باید یکی از این آدم‌ها در زندگیش داشته باشد

چرا نمی‌توان حین پرواز درب خروج اضطراری هواپیما را باز کرد؟

تکامل مغز کودکان با یادگیری موسیقی

کتاب‌های پرفروش این هفته در جهان

تازه‌های نشر/ عاشقانه‌های قرون وسطی

آزمایش بزرگ‌ترین تلسکوپ رادیویی جهان

جوان‌سازی مغز با ترمیم سدخونی

تازه‌های نشر/ قصه یک سال مزخرف!

پسری که در 8 سالگی با دریاچه قوی «چایکوفسکی» آشنا شد!

بخشی از کتاب/ تلفن‌هایی که نزده‌ایم، نامه‌هایی که ننوشته‌ایم

استرس در اوایل زندگی موجب افزایش طول عمر می‌شود

مغز چطور روز را از شب تشخیص می‌دهد؟

ساخت گوشت و پوست مصنوعی که خود را ترمیم می‌کند

بخشی از کتاب/ آدم در تنهایی می‌پوسد و پوک می‌شود

برگزاری تولد مولانا در کنار مزار شمس

7 ماهواره چینی در 6 ساعت به فضا پرتاب شدند

تحصیل نوجوان 14 ساله در 2 رشته دانشگاه میشیگان

تازه‌های نشر/ کتاب محبوب نوجوانان دهه‌ 50 و 60 دوباره آمد

«من می‌دانم به کجای قلبت شلیک کرده‌ام» از مرحوم افشین یداللهی

روشی جدید برای آزمایش واکسن ایدز

ناسا «ویکرام» را پیدا نکرده است

منصور ضابطیان به مهمانی «کتابخورها» می‌رود

دو خط کتاب/ بیکاری بدتر از تنهایی است

آیا دوران جوایز ادبی به سر رسیده؟

درمان بیماری‌های عصبی با کمک یک کرم!

ابراز نگرانی برندگان جوایز نوبل 2019 درباره تغییرات آب و هوایی

پوست مصنوعی برای التیام زخم تولید می‌شود

ورزش، راهی برای تنظیم اکسیژن رسانی

افسانه بایگان: بچه‌ها را به سوی ادبیات سوق دهیم

دردسر نوبل ادبیات ادامه دارد؛ ترکیه انتخاب «هاندکه» را محکوم کرد

عموم مردمی که کتاب نمی‌خوانند زندگی نمی‌کنند؟/ نقدی بر شعار امسال نمایشگاه کتاب

این بار هم زمین از شر یک سیارک قِسِر در رفت!

نوبلیستی که از علاقه‌ به داستان‌نویسی خجالت می‌کشید

گرانش؛ ضعیف‌ترین و اسرارآمیز‌ترین نیرویی که ما عاشقش هستیم

استفاده از «تلفن قورباغه‌ها» برای سنجش سلامت محیط زیست!

شگردهای داستان نویس ها را بشناسید

رمز و رازهای رعدوبرق چیست؟

شاعرانه/ پاسخ ساده من سخت تر از پرسش توست

یک کتاب خوب/ چرا باید «ناتمامی» را خواند؟

خداحافظ دکتر کیاست پور دوست داشتنی

انفجار یک دنباله دار در فضا ثبت شد

آلن دوباتن از اضطراب منزلت می‌گوید

حدود 400 بیماری ژنتیکی در کشور قابل تشخیص است