ایران پرسمان

آخرين مطالب

سیل زدگان سیستان و بلوچستان: ما را فراموش نکنید! تحلیل روز

  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - ایران / متن پیش رو در ایران منتشر شده و انتشار آن در آخرین خبر به معنای تایید تمام یا بخشی از آن نیست
محمد معصومیان/ تازه به روستای سیتاردشتیاری رسیده‌ایم. «سعید طویل» از تویوتا پیاده می‌شود، پاچه شلوارهایش را بالا می‌زند و دل به آبی می‌زند که جاده روستای دلگان به سیتار را پوشانده است. از ماشین به او نگاه می‌کنم که انگار در میانه دریایی بی‌کران ایستاده است؛ مثل همه همشهری‌هایش در بخش دشتیاری که آب زندگی و زمین‌های کشاورزی و دام‌هایشان را با خود برده است. آبگرفتگی اطراف جاده نوبندیان به سمت دلگان نشان از سیل خانمان براندازی دارد که این روزها به جان مردم این روستاهای محروم افتاده است. فرماندار بخش دشتیاری از گرفتار شدن بیش از 100 روستا در سیل می‌گوید و 70 هزار نفری که درگیر سیل شده‌اند. او با امیدواری از اینکه این سیل ذخیره آب خوبی در اختیار این بخش همیشه خشک قرار داده، می‌گوید: از میان بیش از 100 روستا تا امروز با کمک مردم توانستیم فقط به 30 روستا کمک‌های غذایی برسانیم.
جمشید سارانی بخشدار دشتیاری از خسارت شدید به زیرساخت‌های دشتیاری می‌گوید و کمک مردمی که خودشان به داد یکدیگر رسیده‌اند: ما و تمام مسئولین استان شبانه‌روز مشغول تلاش و کمک‌رسانی به مردم هستیم.
اما گفت‌و‌گوی ما با بخشدار با این آرامش نبود و مردم با عصبانیت از کمبود کمک‌ها گفتند. پسر جوانی از پدرش گفت که در روستایی در دلگان گیر افتاده و هنوز هیچ امداد‌رسانی به او نشده است.مرد دیگری از کودک یکی از اقوامش در روستای سیتار گفت که گرسنه مانده. اینجا همه دردمند هستند و این احساس را تجربه می‌کنند که فریادهای آنان به گوش کسی نمی‌رسد.
در جاده دلگان به سیتار چند پسر بچه از بسته شدن مدرسه‌ها می‌گفتند: مدرسه چادری ما حالا 3 روز است که تعطیل است و نتوانستیم به مدرسه برویم. آنها از ترسی که سیلاب به جان آنها انداخته گفتند. یکی دیگر از اهالی روستا می‌گوید: در روستای سیتار مردم هیچ کمکی دریافت نکرده‌اند و فقط با آردی که در خانه دارند نان می‌پزند تا شکم کودکان را سیر کنند. مردم اینجا آب آشامیدنی ندارند و تنها دوساعت است که برق آنها وصل شده است. مردم عصبانی هستند و دائم تکرار می‌کنند چرا همه آنها را فراموش کرده‌اند؟
در روستای سیتار محمود اوضاع بدتر است. دسترسی به این روستای 150 خانواری تنها از طریق قایق موتوری است و مردم جلوی خانه‌ها چشم به آب دوخته‌اند تا شاید کمکی به آنها برسد. آب از دیروز کمتر شده است. کودکان و مردان دل به آب می‌زنند تا به تنها مغازه‌ای که باز مانده بروند و غذا تهیه کنند.
آب در نقاطی از روستای سیتار محمود شدت بالایی دارد و در گوشه‌ها شدت کمتر و همین مسأله باعث شده مردم از راه‌های آب گرفته تردد کنند. اینجا روی هر تل و کنار خانه‌هایی که بالاتر از آب ایستاده‌اند منتظر کمک‌های اولیه و رسیدن غذا هستند. جوان‌ها کنار هم در خشکی و روی بام خانه نشسته‌‌اند و بچه‌ها در سکوت به تلخی آبی که انگار تمامی ندارد خیره مانده‌اند. زنان غمگین و رو کشیده در رفت و آمدند.
عکس کم کیفیت و بدون منبعی که دیروز در شبکه‌های اجتماعی به سرعت باز نشر شد و گفته می‌شود مربوط به وضعیت ساکنان یکی از روستاهای محاصره شده در سیل دشتیاری چابهار است، بهترین روایتگر اوضاع بحرانی و نابسامان مردم سیلزده سیستان و بلوچستان است. درنگاه اول در این عکس حدود 15 نفر از مردم محلی را می‌توان شمرد که نگران و هراسان از تنه یک نخل بالا رفته‌اند و در وضعیتی بسیار دشوار، سعی کرده‌اند جان خود را از سیلاب نجات دهند. این عکس البته به ما نمی‌گوید که این مردم نگران و هراسان که فقط فرصت داشته‌اند جان خود را نجات دهند، تا چه مدت روی تنه درخت درهم گره خورده‌اند. ما با این عکس نمی‌توانیم حدس بزنیم که چند نفر دیگر از روستانشینان دشتیاری، دلگان، سرباز، کنارک و قصر قند تنها پناهگاه‌شان همین درختان نخل و موز یا تپه‌های مرتفع بوده است؛ تا عصر روز دوشنبه که این خبر تنظیم می‌شد، عباسعلی ارجمندی مدیرکل مدیریت بحران استان سیستان و بلوچستان در گفت‌و‌گو با «ایران» یک خبر تلخ داد: «به دلیل تخریب شدید و گسترده راه‌های محلی و فرعی، به 500 روستا هنوز نتوانسته‌ایم دسترسی پیدا کنیم. انتظار می‌رود و احتمال می‌دهیم در این روستاها تخریب‌های گسترده‌ای بویژه در زمین‌های کشاورزی دلگان و کنارک بوسیله سیلاب رخ داده باشد و احشام روستاییان از بین رفته باشد زیرا عمق آبگرفتگی در برخی روستاها به 4 تا 8 متر می‌رسد. به محض اسکان اضطراری مردم به وضعیت آنها رسیدگی خواهد شد.»
با گذشت سه روز از سیلاب گسترده در جنوب سیستان و بلوچستان، بخاطر در دسترس نبودن مناطق سیلزده، نمی‌توان حجم خسارت‌ها را برآورد کرد. مدیرکل مدیریت بحران این استان می‌گوید: «به جز خسارت‌های فراوانی که به کشاورزی این استان وارد شده، بیش از 330 میلیارد تومان به زیرساخت‌های شهری و راه‌های سیستان و بلوچستان خسارت وارد شده است.
به گفته ارجمندی به دلیل وسعت و دربرگیرندگی گسترده سیلاب، هم‌اکنون 6 فروند بالگرد کار امداد‌رسانی هوایی را دنبال می‌کنند.
اما همچنان 20 راه فرعی سیستان و بلوچستان زیر آب قرار دارد که این مسأله امداد‌رسانی زمینی را با مشکل مواجه کرده است. هرچند در 24 ساعته ظهر یکشنبه تا دوشنبه 11 راه فرعی استان بازگشایی شد، اما مناطق غیر قابل دسترس وسعت زیادی دارد و متأسفانه حجم تخریب جاده‌ها هم بالاست. قطع آب وبرق صدها روستا از مشکلات بزرگ دیگری است که این استان سیلزده با آن مواجه است. مدیر کل مدیریت بحران سیستان و بلوچستان در این خصوص می‌گوید: «با وجود تمام تلاش‌های صورت گرفته از 179 روستایی که با قطع برق مواجه بودند تنها برق 45 روستا وصل شده و شبکه آب 231 روستا کماکان خارج از مدار است. به گفته ارجمندی نخستین محموله هلال احمر برای رفع نیاز‌های اولیه مردم سیلزده سیستان و بلوچستان صبح دیروز (دوشنبه) از طریق هواپیما وارد استان شد و دومین محموله از استان‌های کرمان، خراسان شمالی و تهران دیشب به دستمان رسید.
به گفته وی هم‌اکنون 65 گروه جهادی سپاه شامل 3500 نفر به کمک امدادرسانان استان سیستان و بلو چستان شتافته‌اند و 10 تیم تخصصی پزشکی و دامپزشکی وارد استان شده‌اند.
وی کمبود مردم سیلزده استان را آب معدنی، پتو و سبد غذایی عنوان کرد و گفت: مردم در صورت تمایل می‌توانند این اقلام را به هلال احمر استان‌های خود تحویل دهند تا به دست مردم برسد ضمن اینکه شماره حساب 5263636353 بانک ملت برای کمک‌های نقدی مردم در نظر گرفته شده است.
اختلال در امداد‌رسانی
درهمین حال «نوید برهان زهی» فعال اجتماعی رسانه‌ای در سیستان و بلوچستان در گفت‌و‌گو با «ایران» می‌گوید: «با گذشت 4 روز از وقوع بارش‌های سیل آسا در جنوب سیستان و بلوچستان هنوز امدادرسانی در این منطقه به قدرکافی نیست. آنطور که مسئولان گفتند، 6 فروند بالگرد در منطقه مشغول امدادرسانی هستند، اما فرماندار چابهار گفت که با توجه بشدت سیلاب تنها برای یک منطقه 5 فروند بالگرد نیاز است و وجود 6 فروند بالگرد برای کل مناطق سیلزده ناکافی است. زرآباد و دشتیاری هم نیازشان بیشتر از این تعداد بالگرد است.
به گفته یکی از اعضای شورای شهر بنت، با این که از هلال احمر تقاضای بالگرد شده، اما با گذشت 3 روز هنوز کاری صورت نگرفته است. هم‌اکنون نزدیک به 60 روستا با 500 نفر جمعیت در منطقه بنت به هیچ چیزی دسترسی ندارند. همه راه‌های ارتباطی قطع شده و زیرساخت‌ها و محصولات کشاورزی روستای بنت نیز به‌طور کامل از بین رفته است. در منطقه دشتیاری هم اوضاع بهتر از این نیست و مردم با قایق‌های شخصی خود از چابهار آمده و امدادرسانی می‌کنند. از طرفی، 250 روستای نیک شهر راه ارتباطی ندارد و برق 130 روستای این منطقه نیز همچنان قطع است.
پیرزنی از اهالی روستای «عورکی» منطقه دشتیاری که در کنار بچه معلولش آواره و خانه‌اش پراز آب شده و تمام وسایل منزلش از بین رفته، گفت که همه دام ما ازبین رفته و خودمان هم نیاز شدید به کمک داریم. وضعیت اکثر مردم زرآباد هم همین طور است؛ خانه‌ها و مزارع موز کشاورزان از بین رفته است.
این ایام در مناطق کوهستانی سیلزده بنت، نیک شهر و قصرقند شب‌ها خیلی سرد است و به دلیل وقوع سیل، برق خیلی از روستاهای منطقه قطع شده و برخی از مردم روستاهای بنت به دلیل ضعف امداد‌رسانی حتی نان برای خوردن ندارند. درست است که بعضی از راه‌ها باز شده، اما راه ارتباطی 250 روستای نیک شهر همچنان قطع است و مردم نیاز به پتو، دارو و غذای گرم دارند.
این فعال اجتماعی می گوید: مردم دشتیاری می پرسند اگر مسئولان پیش‌بینی این بارش را داشتند چرا آب پشت سد زیردان در چابهار را زیرسازی نکردند. زیرا این آبی که جاری شده تنها آب باران نیست بلکه آب پشت سد است که سرریز کرده