ایران پرسمان

آخرين مطالب

سرمقاله رسالت/ چرا فرانسوی ها آرام و قرار ندارند؟! يادداشت

سرمقاله رسالت/ چرا فرانسوی ها آرام و قرار ندارند؟!
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - رسالت / « چرا فرانسوی ها آرام و قرار ندارند؟! » عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم حنیف غفاری است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
هر روز که سپری می‌شود، فرانسوی‌ها سیگنال‌های بیشتری را در تقابل مطلق و آشکار با ملت و نظام ایران مخابره می‌کنند: از فعال‌سازی مکانیسم ماشه تا استفاده از یک نام جعلی برای خلیج همیشه فارس از سوی ماکرون!وزیر امور خارجه فرانسه نیز طی یک ماه اخیر مواضع قابل تأملی را در قبال توافق هسته‌ای با ایران مخابره کرده است: او یک‌بار از استناد به مکانیسم ماشه سخن می‌گوید و بار دیگر از امیدواری به حفظ برجام!. چندی پیش ژان ایو لودریان در نشست خبری مشترک با جوزف بورل مسئول سیاست خارجی جدید اتحادیه اروپا در خصوص آخرین وضعیت برجام گفته بود :
اروپا به مقامات ایرانی هشدار داده است در صورتی که ایران در ماه ژانویه گام تازه‌ای در جهت کاهش تعهد به برجام بردارد، اصل این توافق در معرض خطر قرار می‌گیرد. پاریس معتقد است که تصمیم ایران برای کاهش تعهد به برجام، پاسخی غلط به تصمیم بد آمریکا برای خروج یک‌جانبه از توافق هسته‌ای بوده است، که می‌تواند به تضعیف ثبات در منطقه منجر شود.
لودریان در ادامه نیز تأکید کرده است هنوز شانس حفظ برجام وجود دارد، به شرط این‌که ایران گام جدیدی در خصوص کاهش تعهدات هسته‌ای خود برندارد ! به عبارت بهتر، وزیر خارجه فرانسه تنها راه بقای برجام را پذیرش شرایط موجود از سوی ایران و در بالاترین مرحله، اکتفا به ساختار قطره‌چکانی و مبهم اینستکس می‌داند ! در این معادله، اساسا مهار آمریکا یا جبران مافات خروج واشنگتن از برجام کمترین جایگاهی در محاسبات، گفتار و رفتار مقامات اروپایی ندارد. با همه این اوصاف، سؤال اصلی اینجاست که چرا مواضع فرانسوی‌ها در قبال ایران و برجام، از یک سیر ثابت و قابل پیش‌بینی پیروی نمی‌کند؟ اساسا پارادوکس‌های رفتاری مقامات کاخ الیزه که خود را در ظاهر هشدار به ایران یا امیدواری نسبت به شرایط موجود نشان می‌دهد، منبعث از چه پدیده موازی یا مبنایی دیگری است؟
واقعیت امر این است لودریان یا حتی امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه، هرگز در ترسیم معادلات برجامی خود در قبال ایران حکم و نقش یک بازیگر مستقل را ایفا نمی‌کنند. در سال 2017 میلادی، زمانی که ماکرون در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در برابر مارین لوپن پیروز شد و به کاخ الیزه راه یافت، تنها 6 ماه از حضور ترامپ در کاخ سفید گذشته بود. ماکرون بلافاصله پس از حضور در رأس قدرت، به دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی وعده داد که در پروسه تغییر برجام و تبدیل آن به توافقی به مراتب بازدارنده‌تر علیه ایران، نقش یک پیشرو را ایفا می‌کند.
​​​​​​​به همین دلیل بود که در ماه آگوست سال 2017 میلادی( مردادماه )، ماکرون برای نخستین بار از امکان مذاکره مجدد بر سر برجام در مورد موضوعاتی مانند اعمال محدودیت‌های فرازمانی علیه برنامه هسته‌ای ایران ( از طریق حذف بند غروب آفتاب) و تحدید توان موشکی ایران خبر داد. از آن زمان تا کنون، فرانسه و ایالات‌متحده در حال تکمیل یک بازی استراتژیک واحد و هدفمند در قبال کشورمان هستند. در این بازی وقیحانه، نه تنها نیروهای واشنگتن و پاریس در مسیر خنثی‌سازی یکدیگر حرکت نمی‌کنند، بلکه با یکدیگر هم‌پوشانی دارند. این روند پس از خروج رسمی ترامپ از برجام نیز ادامه یافته است. برخلاف تصور خوش‌بینانه‌ای که متأسفانه همواره برای دستگاه دیپلماسی ما خطرناک و بازدارنده بوده است، در این معادله نمی‌توان سخنی از تفکیک بازی فرانسه از ایالات‌متحده به میان آورد. این قاعده، در برهه زمانی فعلی نیز پررنگ و مشهود است. بنابراین، سخت یا نرم شدن مواضع فرانسوی‌ها در قبال ایران و برجام، تابعی مطلق از سیاست‌ها ، القائات و دستوراتی است که از سوی کاخ سفید به کاخ الیزه مخابره می‌شود. یکی از اصلی‌ترین دلایل اتخاذ مواضع پارادوکسیکال از سوی مقامات فرانسوی ، سردرگمی مقامات کاخ سفید در قبال شرایط موجود است. این سردرگمی، به صورت مستقیم به مقامات فرانسوی نیز منتقل شده و مصدر اتخاذ مواضع دوگانه‌ای از سوی آن‌ها بوده است. بر همین اساس، رفتار و گفتار مقامات فرانسوی در قبال ایران و برجام، در آینده‌ای نزدیک یا دور قابل پیش‌بینی نیست. آیا دستگاه دیپلماسی ما قصد ندارد تکلیف خود را با بازیگری که از یک‌سو در زمین آمریکا بازی می‌کند و از سوی دیگر، ادعای واسطه‌گری میان تهران و واشنگتن را دارد به صورت شفاف مشخص کند؟بدون شک تنها راهکار مواجهه با این بازی مبهم و پرهزینه فرانسوی‌ها، افشاگری صریح دستگاه دیپلماسی و به صورت خاص وزارت امور خارجه کشورمان از نقش‌آفرینی خطرناک و پشت پرده مشترک پاریس و واشنگتن در تقابل با کشورمان است. اگر این افشاگری صورت نگیرد، پاریس در قالب دیپلماسی پنهان و با سوءاستفاده از سکوت دستگاه دیپلماسی ما،همچنان به بازی خود در تقابل با کشورمان ادامه خواهد داد و این بازی باید همین الان مهار شود!


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سرمقاله سیاست روز/ آیا مجلسی متفاوت خواهیم داشت؟

سرمقاله دنیای اقتصاد/ مجلس آینده و بایدهای بنیادی

سرمقاله رسالت/ انتخابات، مشارکت، صلاحیت

سرمقاله خراسان/ مردم اشتباه انتخاب نمی کنند

سرمقاله کیهان/ فردای انتخابات چه باید کرد؟

سرمقاله فرهیختگان/ بونگ جون هو، دونالد ترامپ، جواد طباطبایی و دیگران

سرمقاله وطن امروز/ انتخابات ایرانی، آینه دق شیخ‌نشین‌ها و اقماری‌های آمریکا

سرمقاله اعتماد/ مردم با انتخابات قهر نکردند

سرمقاله شرق/ فردای انتخابات دوم اسفند

سرمقاله ایران/ آغاز مرحله جدید

سرمقاله ایران/ چرا شرکت و به چه کسانی رأی؟

سرمقاله خراسان/ بازی 2 وجهی آمریکا با انتخابات افغانستان

سرمقاله کیهان/ رأی ما حاج قاسم است

سرمقاله وطن امروز/ قدر انتخابات‌مان را بدانیم!

سرمقاله فرهیختگان/ حضور در انتخابات در پارادایم حق و تکلیف

سرمقاله شرق/ رقابت در جبهه دموکرات‌های آمریکا

سرمقاله اعتماد/ سین جیم انتخاباتی

سرمقاله آفرینش/ ضرورت پایان بر " لیست جاماندگان"

سرمقاله حمایت/ آماده سیلی محکم به آمریکا

سرمقاله دنیای اقتصاد/ شهروندان و انتخابات مجلس

سرمقاله ایران/ چرا مشارکت؟

سرمقاله کیهان/ آسیب شعارهای پرطمطراق

سرمقاله وطن امروز/ مجلس دهم در بزنگاه‌های حساس بی‌تأثیر بود

سرمقاله شرق/ خطر غفلت از توسعه کیفی صنعت نفت

سرمقاله اعتماد/ برای عبور از مشکلات

سرمقاله رسالت/ نجات اقتصاد، اولویت اول

سرمقاله دنیای اقتصاد/ سنت کسب‌وکارکُشی

سرمقاله فرهیختگان/ ترویج و تشویق نقض قانون اساسی به‌نام دفاع از اجرای قانون اساسی!

سرمقاله جوان/ مجلس قوی، نیازمند رأی سدید

سرمقاله خراسان/ سقوط تورنادو؛ پایان جنگ یمن؟

سرمقاله کیهان/ شکر نعمت انقلاب

سرمقاله وطن امروز/ رویه مجلس باید تغییر کند

سرمقاله شرق/ مدیریت بحران؛ فی‌البداهه یا با برنامه؟

سرمقاله فرهیختگان/ نظام‌نامه اکران 99 به‌ نفع پدرخوانده‌های سینما

سرمقاله اعتماد/ نگذاریم تجربه تاریخی جمهوریت از میان برود

سرمقاله دنیای اقتصاد/ ماموریت‌های ممکن در مالیات

سرمقاله ایران/ قهر و آشتی با انتخابات

سرمقاله ابتکار/ پرسش از نامزدهای مجلس یازدهم

سرمقاله سیاست روز/ حرکت در مسیر تک قطبی ملت

سرمقاله فرهیختگان/ چرا روتوش روحانی جواب نداد؟

سرمقاله خراسان/ رشد نقدینگی به کنار، هدایت اعتبار را دریابید

سرمقاله کیهان/ توقف شومنیسم معطل درایت و دوراندیشی

سرمقاله وطن امروز/ آینده کشور بدون توجه به محیط‌زیست قابل تصور نیست

سرمقاله شرق/ پیشنهاد برای تکمیل ابتکار رئیسی

سرمقاله اعتماد/ ما و « انتخابات» محدود

سرمقاله ایران/ فراتر از یک نامه جعلی

سرمقاله دنیای اقتصاد/ آیا سیاست آماری دولت تغییر کرده؟

سرمقاله رسالت/ پس از گردوخاک فهرست‌ها

سرمقاله آرمان ملّی/ پرسش‌های بی پاسخ

سرمقاله خراسان/ ضرورت عیارسنجی اقتصادی نامزدهای انتخابات در پیست؟