ایران پرسمان

آخرين مطالب

سرمقاله فرهیختگان/ خیالتان راحت، راه‌حل‌ دوپینگی نداریم يادداشت

سرمقاله فرهیختگان/ خیالتان راحت، راه‌حل‌ دوپینگی نداریم
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - فرهیختگان / « خیالتان راحت، راه‌حل‌ دوپینگی نداریم » عنوان یادداشت روزنامه فرهیختگان به قلم محمد زعیم زاده است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
تشییع میلیونی شهید حاج‌قاسم سلیمانی که از حیث کمیت ‌و کیفیت حضار بی‌سابقه‌ترین تجمع ایرانیان در چند دهه اخیر بود حداقل دو پیام روشن برای جامعه ما داشت؛ اول امکان همگرایی اجتماعی بر سر مشترکات وجود دارد و دوم بخش‌های مهمی از مردم به امکان تغییرات مثبت امیدوارند.در این شرایط یک نشانه امیدوار‌کننده برای ما تغییر سوال عمومی جامعه از «چه می‌شود؟» به «چه‌کار باید کنیم؟» است.ترجمه این تغییر مهم حرکت از موضع انفعال به موضع فعال است، اتفاق مثبتی که هم باید از آن صیانت کرد و هم به آن جهت دقیق‌تری داد و این شاید مهم‌ترین و فوریت‌دار‌ترین مساله کشور در شرایط کنونی باشد.
سه‌گانه صیانت از امید
گام اول برای حفظ این موقعیت و حفظ آورده‌های حماسه شانزدهم دی، تقویت مجموعه اتفاقات و رویدادهایی است که همگرایی ملی حول گفتمان انقلاب اسلامی را تقویت می‌کنند، قدم مکمل برای برداشتن این گام هم طبعا کاستن و مقابله با اقدامات بی‌ثمری است که می‌خواهد این انسجام ملی را حداقلی کند، نام بردن از مصادیق چنین رویکردی خصوصا آنچه در رسانه ملی اتفاق افتاده است، خیلی سخت نیست اما شاید خودش نقض غرض گام اول باشد.گام دوم مقابله با هر آن چیزی است که فضا را غیرحقیقی نشان می‌دهد و بین واقعیت‌ها و ادراک عمومی جامعه از واقعیت‌ها فاصله می‌اندازد.کارویژه اصلی رسانه‌های معارض در ‌حال‌ حاضر تمرکز بر همین مساله است، آنها تلاش می‌کنند هرکدام با ادبیات خود با ساخت فراواقعیتی منفی از اوضاع، امکان هر نوع تغییر مثبتی را منتفی کنند و جامعه ایرانی را به انفعال یا رادیکالیسم و انتحار بکشانند.در این میان به مسلخ کشاندن رسانه‌های خودی مانند آنچه در ماجرای بنزین یا هواپیما اتفاق افتاد، تکمیل‌کننده پازل رسانه‌ای جبهه معارض است، عده‌ای خواسته یا ناخواسته به سمتی می‌روند که با خلع ‌سلاح رسانه‌های داخلی آنها را از دور رقابت با امپراتوری رسانه‌ای ضد‌ایرانی خارج کنند؛ اتفاقی که حتما دودش به چشم همه مردم می‌رود.گام سوم اما تلاش برای واقعی‌تر کردن راه‌حل‌هاست، جامعه ایرانی باید بداند اولا برای آینده چشم‌انداز روشن است و راه برای انجام تغییرات مثبت بسته نیست، ثانیا این تغییرات به دست خود ایرانی‌ها انجام می‌شود و ثالثا هیچ راه‌حل ساده‌سازی شده و یک‌خطی وجود ندارد.
هزینه ناکارآمدی‌ها در سبد ایدئولوژی
این روزها ابعاد جنگ ادراکی سنگینی که از سوی طرف غربی مکمل کارزار فشار حداکثری آمریکا شده به حوزه‌های متفاوتی از جمله سینما و ورزش هم کشیده شده است، ضریب دادن به انصراف نافرجام تعدادی از هنرمندان از جشنواره فجر و راه انداختن بازی حذف تیم‌های ایرانی از جام باشگاه‌های آسیا در راستای اجتماعی‌سازی این ایده است که نشان دهد هزینه‌های زیر بار حرف آمریکا نرفتن تا این حد بالاست.اینکه جریان معارض و رسانه‌های هدفمند و سیستماتیک آنها چنین چیزی را طرح کنند، خیلی دور از انتظار نیست ولی خوب است بدانیم جاهایی اقدامات ایذایی از این جنس اثر می‌کند که پیش‌تر ناکارایی‌های مهمی رخ داده باشد. با دلایل متقن می‌توان ثابت کرد آنچه در فوتبال رخ داده است حاصل سال‌ها ساده‌اندیشی، کم‌کاری مدیران ایرانی با یک مجموعه امنیتی-سیاسی به نام AFC است، این نگاه را می‌توان به حوزه‌های دیگر هم گسترش داد. پس راه کاهش هزینه چنین طراحی‌هایی بالا بردن کارآمدی در بخش‌های مختلف است.
ساده‌سازی ممنوع
هم باید چرخ سانتریفیوژ بچرخد هم چرخ زندگی مردم و با بستن با کدخدا هر دو اینها می‌چرخد.این ایده یک‌خطی شاید ساده‌سازی‌شده‌ترین کنش سیاسی در چند دهه اخیر ایران باشد، ایده‌ای غیرواقعی و شعاری هیجانی که فقط به درد انتخابات می‌خورد و نه‌تنها دردی را از کشور دوا نکرد، بلکه ریل غلطی را هم بنا کرد که به غلط می‌توان در آن مسائل پیچیده و غامض حکومت‌داری را در ایده‌های بی‌سر و ته یک‌خطی خلاصه کرد و آدرسی غلط داد و به کسی هم پاسخگو نبود و آخرش گفت من فقط همین را بلدم! بدتر از همه اینها می‌توان با انتخاب مسیری غلط، جامعه، اقتصاد و سیاست را به سیاست خارجی یعنی چیزی که خیلی کنترلش به دست خودمان نیست شرطی و همه مردم کوچه و خیابان را به کارشناس ارشد روابط بین‌الملل تبدیل کرد!در نقطه مقابل چنین رویکردی مدل سیاست‌ورزی صادقانه و واقع‌بینانه‌ای وجود دارد که با تمرکز بر همه روشنی‌ها و نقاط مثبت با امید‌بخشی، مشکلات را هم می‌بیند و به‌جای ارائه راه‌حل‌های ساده‌سازی‌شده، یک‌خطی، هیجانی، دوپینگی و امیدوارانه راه‌حل‌های واقعی ارائه می‌دهد.اینکه برخی از معمولی بودن نمازجمعه 27 دی می‌گویند شاید به این خاطر باشد که دنبال راه‌حل‌هایی از جنس مناظرات انتخاباتی می‌گشتند و نه اینکه باید قوی شویم!
«باید قوی شویم» و مجلس پیش‌رو
در اینکه با راهبرد «باید قوی شویم» به‌عنوان یکتا راهبرد برون‌شد از اثرات ساده‌سازی‌های ناصادقانه، نباید کلیشه‌ای برخورد شود و باید در شئون مختلف حاکمیتی ظهور و بروز پیدا کند، شکی وجود ندارد.حتما یکی از مجاری تحقق این راهبرد مجلس پیش‌رو است، درباره لزوم رقابت ایده‌های نو برای حکمرانی به‌جای رقابت لیست‌های کهنه سیاسی پیش‌تر گفته‌ایم و بعد‌تر هم خواهیم نوشت، از لزوم تمرکز گروه‌های سیاسی و فکری بر ارائه فهرست بر مدار کارآمدی خواهیم نوشت و تلاش می‌کنیم بگوییم چرا رهبر انقلاب با شرح روایتی از پیامبر اکرم(ص) یادآوری کردند که برای مدیریت جامعه اسلامی اگر کارآمد نباشید حتی تقوا و مبانی نظری در حد جناب ابوذر هم کفایت نمی‌کند.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

سرمقاله سیاست روز/ آیا مجلسی متفاوت خواهیم داشت؟

سرمقاله دنیای اقتصاد/ مجلس آینده و بایدهای بنیادی

سرمقاله رسالت/ انتخابات، مشارکت، صلاحیت

سرمقاله خراسان/ مردم اشتباه انتخاب نمی کنند

سرمقاله کیهان/ فردای انتخابات چه باید کرد؟

سرمقاله فرهیختگان/ بونگ جون هو، دونالد ترامپ، جواد طباطبایی و دیگران

سرمقاله وطن امروز/ انتخابات ایرانی، آینه دق شیخ‌نشین‌ها و اقماری‌های آمریکا

سرمقاله اعتماد/ مردم با انتخابات قهر نکردند

سرمقاله شرق/ فردای انتخابات دوم اسفند

سرمقاله ایران/ آغاز مرحله جدید

سرمقاله ایران/ چرا شرکت و به چه کسانی رأی؟

سرمقاله خراسان/ بازی 2 وجهی آمریکا با انتخابات افغانستان

سرمقاله کیهان/ رأی ما حاج قاسم است

سرمقاله وطن امروز/ قدر انتخابات‌مان را بدانیم!

سرمقاله فرهیختگان/ حضور در انتخابات در پارادایم حق و تکلیف

سرمقاله شرق/ رقابت در جبهه دموکرات‌های آمریکا

سرمقاله اعتماد/ سین جیم انتخاباتی

سرمقاله آفرینش/ ضرورت پایان بر " لیست جاماندگان"

سرمقاله حمایت/ آماده سیلی محکم به آمریکا

سرمقاله دنیای اقتصاد/ شهروندان و انتخابات مجلس

سرمقاله ایران/ چرا مشارکت؟

سرمقاله کیهان/ آسیب شعارهای پرطمطراق

سرمقاله وطن امروز/ مجلس دهم در بزنگاه‌های حساس بی‌تأثیر بود

سرمقاله شرق/ خطر غفلت از توسعه کیفی صنعت نفت

سرمقاله اعتماد/ برای عبور از مشکلات

سرمقاله رسالت/ نجات اقتصاد، اولویت اول

سرمقاله دنیای اقتصاد/ سنت کسب‌وکارکُشی

سرمقاله فرهیختگان/ ترویج و تشویق نقض قانون اساسی به‌نام دفاع از اجرای قانون اساسی!

سرمقاله جوان/ مجلس قوی، نیازمند رأی سدید

سرمقاله خراسان/ سقوط تورنادو؛ پایان جنگ یمن؟

سرمقاله کیهان/ شکر نعمت انقلاب

سرمقاله وطن امروز/ رویه مجلس باید تغییر کند

سرمقاله شرق/ مدیریت بحران؛ فی‌البداهه یا با برنامه؟

سرمقاله فرهیختگان/ نظام‌نامه اکران 99 به‌ نفع پدرخوانده‌های سینما

سرمقاله اعتماد/ نگذاریم تجربه تاریخی جمهوریت از میان برود

سرمقاله دنیای اقتصاد/ ماموریت‌های ممکن در مالیات

سرمقاله ایران/ قهر و آشتی با انتخابات

سرمقاله ابتکار/ پرسش از نامزدهای مجلس یازدهم

سرمقاله سیاست روز/ حرکت در مسیر تک قطبی ملت

سرمقاله فرهیختگان/ چرا روتوش روحانی جواب نداد؟

سرمقاله خراسان/ رشد نقدینگی به کنار، هدایت اعتبار را دریابید

سرمقاله کیهان/ توقف شومنیسم معطل درایت و دوراندیشی

سرمقاله وطن امروز/ آینده کشور بدون توجه به محیط‌زیست قابل تصور نیست

سرمقاله شرق/ پیشنهاد برای تکمیل ابتکار رئیسی

سرمقاله اعتماد/ ما و « انتخابات» محدود

سرمقاله ایران/ فراتر از یک نامه جعلی

سرمقاله دنیای اقتصاد/ آیا سیاست آماری دولت تغییر کرده؟

سرمقاله رسالت/ پس از گردوخاک فهرست‌ها

سرمقاله آرمان ملّی/ پرسش‌های بی پاسخ

سرمقاله خراسان/ ضرورت عیارسنجی اقتصادی نامزدهای انتخابات در پیست؟