ایران پرسمان

آخرين مطالب

«نزدیك‌ترین چیز به زندگی» به روایت جمیز وود يادداشت

«نزدیك‌ترین چیز به زندگی» به روایت جمیز وود
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان-جیمز وود، متولد 1965، در شهر دورام، انگلستان، زاده و بزرگ شده و اکنون مقیم نیویورک است. منتقد ادبی و جستارنویس نشریه نیویورکر و چند نشریه دیگر و استاد مهمان در دانشگاه هاروارد است. از میان‌اثار او می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد: داستان چه می‌کند، سه مجموعه مقاله، ماترک از دست‌رفته: مقالاتی درباره ادبیات و ایمان، خود بی‌مسئولیت و کِیفِ کتاب.

جیمز وود در این کتاب خاطره و نقد ادبی را به نحوی شگرف به هم آمیخته و به کمک آن ارتباط بین داستان و زندگی واقعی را نشان داده است. او استدلال می‌کند که، در میان همه هنرها، ادبیات داستانی دارای توانایی منحصر به فردی برای توصیف شیوه زندگی ماست، و می‌تواند نهاد زندگی را از مرگ و فراموشی تاریخی نجات دهد. وود عمل خواندن و درک کردن را در اینجا یکی از مقدس‌ترین فعالیت‌های شخصی انسان می‌مشارد و بحث‌های درخشانی درباره برخی آثار خاص، از جمله داستان کوتاه «بوسه» نوشته چخوف، رمان مهاجران و.گ. زیبالد [نویسنده آلمانی]، و رمان گل‌ آبی فیتز رالد [نویسنده انگلیسی] مطرح می‌کند. 

وود در این کتاب رابطه صمیمی خود با کلمه مکتوب را آشکار می‌سازد: ما شاهد رشد و بالیدن پسری در شهر کوچکِ حاشیه‌ای و در محیطی مسیحی خواهیم بود و خواهیم دید که لذت نهانی دوران کودکی او خواندن است، و چگونه بین خواندن و کفر گویی، یا بین ادبیات و موسیقی پیوند برقرار می‌کند. در فصل پایانی کتاب، داستان در بستر تبعید و بی‌خانمانی مورد بحث قرار گرفته است. نزدیک‌ترین چیز به زندگی فقط کتابی موجز با استدلال‌های محکم درباره ادبیات داستانی نوشته کسی که بسیاری او را برجسته‌ترین منتقد ادبی زنده دوران ما می‌دانند نیست، بلکه شرح شخصیِ وجدآوری است از تعمق درباره همدستی پرثمر میان خواننده و نویسنده (و منتقد) و خود تجسم آن می‌شود، و از ما می‌خواهند هنگام خواندن و نوشتن داستان درباره همه چیزهایی که در معرض خطر قرار دارند از نو بیندیشیم. 

بخشی از كتاب: «دریا هم همین‌طور، صخره‌ها هم همین‌طور، طعم نمک هم همین‌طور که می‌توانست روزهای تابستان آدم را تا حد اشباع پر کند، حالا فقط نمک بود، همین و بس. جهان همان جهان بود، با این‌همه، همان جهان نبود، زیرا معنی در آن جابه‌جا شده بود و هنوز هم داشت جابه‌جا می‌شد، به بی‌معنایی نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.

ادبیات، مانند نقاشی، بازیِ زمان را پس می‌رانَد _ ما را به بی‌خواب‌شدگانی بدل می‌کند که در تالارهای عادت می‌چرخیم، گام پیش می‌نهد تا جان چیزها را از چنگ جهان مردگان برهاند. داستانی درباره اسکار کوکوشکای نقاش می‌گویند که در کلاس طراحیِ بدن انسان از روی مدل زنده تدریس می‌کرد. حوصله هنرآموزها سر رفته بود و طرح‌های بی‌روح می‌کشیدند، برای همین کوکوشکا به سوی مرد طاقبازافتاده می‌رود، به قلبش گوش می‌دهد، و اعلام می‌کند مرده است. دانشجویان به‌شدت متاثر می‌شوند. سپس مدل می‌ایستد و کوکوشکا می‌گوید: «حالا بدن او را طوری طراحی کنید که گویی می‌دانستید زنده بوده و نه مرده!» اگر قرار بود این نقاشی از بدن زنده در داستان اتفاق بیفتد چه شکلی پیدا می‌کرد؟ بدنی نقاشی می‌شد حقیقتاً زنده، اما به گونه‌ای که می‌توانستیم ببینیم این بدن واقعاً همواره در حال مردن است؛ این درک در آن می‌بود که مرگ همواره بر زندگی سایه می‌افکند و، به این ترتیب، از زیبایی‌شناسی حیات‌بخش کوکوشکا متافیزیکی می‌ساخت مرگ‌بین. (آیا همین نیست که توجه جدی را واقعاً جدی می‌کند؟) چنین تصویری ممکن بود شبیه این قطعه از یکی از آخرین داستان‌های سال بلو، «چیزی که مرا به یادت بیاورد»، باشد. پاراگرافی است درباره مرد ایرلندی مستی به نام مک‌کرن که روی نیمکتی از هوش رفته است: «سری به مک‌کرن زدم که کتش را روی زمین انداخته و زیرشلواری‌اش را درآورده بود. صورت تفتیده، بینی کوتاه تیزش، نشانه‌های زندگی در گلویش، گردن به‌ظاهر شکسته‌اش، موهای سیاه روی شکمش، …، برق سفید ساق‌هاش، حالت تراژیک پاهایش.» شاید این چیزی است که کوکوشکا در ذهن داشت: بلو با واژه‌ها از روی مدلی نقاشی می‌کند که شاید زنده باشد، شاید نباشد: نقاشی‌ای که خطر آن می‌رود که هر لحظه به تابلو طبیعت بی‌جان تبدیل شود. بنابراین شخصیت رمان بلو با دقت بسیار به مک‌کرن نگاه می‌کند، مثل پدر یا مادر جوانِ دلواپسی که نوزاد خوابیده‌ای را نگاه می‌کند تا ببیند هنو زنده است. و مک‌کرن هنوز زنده است، البته بفهمی‌نفهمی: نشانه‌های زندگی در گلویش.»

کتاب «نزدیک‌ترین چیز به زندگی» اثر جیمز وود با ترجمه سعید مقدم در 116 صفحه از سوی نشر مرکز به بهای 19هزار و 800 تومان راهی بازار کتاب شد.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

شکار گورخر توسط شیر

قیمت جهانی طلا امروز 99/03/05

نقدینگی 2230 هزار میلیاردی کجا باید سرریز شود ؟

واکسن کرونا "دانشگاه آکسفورد" به مشکل خورد

تازه‌های نشر/ درخشش دوباره «جوجو مویز» در ایران

رمزگشایی امام خمینی از آنچه آمریکا می خواهد

اعتراف "بی بی سی" به پیروزی ایران و ونزوئلا در برابر آمریکا

داستان نفت کش پرماجرا

پبام محسن رضایی برای نیروهای مقاومت در سرزمین‌های اشغالی

انتقاد دیپلمات روس از دیکته‌های ضدایرانی به آژانس

راز اتحاد نانوشته رژیم صهیونیستی با آل سعود

نظرسنجی‌های انتخابات آمریکا چقدر اعتبار دارند؟

تصویر عجیبی از صدها دهانه بر روی ماه که به خوبی قابل مشاهده است

15 حقیقت جالب که ثابت می کنند چیز زیادی درباره دنیا نمی دانیم

خطراتی که پس از ماه رمضان سراغ مومنان می‌آید!

ساخت چشم مصنوعی با تقلید بسیار ظریف از شبکیه چشم

از «اسلاوی ژیژک» تا «فنگ فنگ»؛ کتاب‌هایی که برای کرونا منتشر شدند

اظهارات کدخدایی درباره بررسی لایحه حذف چهار صفر از پول ملی در شورای نگهبان

لنگر انداختن اولین نفتکش ایرانی در ونزوئلا؛ مادورو تشکر کرد

نظر عموی بشار اسد در مورد آینده سوریه

تیکه سنگین بایدن به ترامپ

قلدربازی وزیرخارجه رژیم صهیونیستی برای لبنان

خشم نماینده عراقی به دلیل فایل صوتی افشا شده از سعودی‌ها

دستگیری یک سرکرده داعش به دست نیروهای حفتر

فارن پالیسی: پوتین چگونه برای تثبیت قدرتش از «کرونا» کمک می گیرد؟

سرانجام مبارزه سخت دو زرافه!

هنر بی نظیر مجسمه ساز اسپانیایی همه را متحیر کرد

شوک بزرگ به استقلال ؛ خبر بد سعادتمند برای آبی پوشان

تاکید نماینده ونزوئلایی بر اتحاد تهران-کاراکاس در مقابل آمریکا

مادورو: متشکرم ایران

دومین ️نفتکش ایرانی وارد آبهای ساحلی ونزوئلا شد

مشکل بزرگ دولت افغانستان در کابل

آمریکا به متحد قدیمی خود هم رحم نکرد

خونسردی خانم نخست وزیر هنگام وقوع زلزله در برنامه زنده تلویزیونی

نخست وزیر متفاوت عراق؟

تفال/ به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

تقویم تاریخ/ اولین اکتشاف نفت در ایران

پول بگیرید و 8 ماه در قرنطینه ناسا بمانید!

دو خط کتاب/ در قضاوت عجله نکن!

چرا سهام بانک‌ها برای مردم جذاب نبود؟

عید فطر مبارک. با خرید 4محصول ضدعفونی‌کننده، 1 عدد رایگان عیدی بگیرید.

اردوغان:‌ قدس خط قرمز تمامی مسلمانان جهان است

چرا فلسطینی ها حاضر نشدند کمک های امارات را تحویل بگیرند

رونمایی از کتاب مجموعه عکس های ژوزف پلروس در کیش

دوراهی سخت

عیدی خداوند در عید فطر

سرسره‌ای آبی که ساخته دست بشر نیست

حکایت/ بخیل تر از بخیل

فداکاری قوی مادر برای فرزندانش

مدعیان دروغین قبل از ظهور