ایران پرسمان

آخرين مطالب

اگر خورشید بمیرد چه بر سر زمین خواهد آمد؟ انديشه

اگر خورشید بمیرد چه بر سر زمین خواهد آمد؟
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان -
اگر خورشید بمیرد چه بر سر زمین خواهد آمد؟
k ١.٤
٦
دینو / ستارگان متولد می شوند ، زندگی می کنند و می میرند. خورشید هم روزی می میرد و احتمالا زمین پس از خورشید به نابودی خواهد رسید. احتمال می رود که هنگامی که خورشید در طول دوران مرگ باشد، به یک غول سرخ گسترش می یابد و زمین را تبخیر می کند. شاید مرگ خورشید حداقل در 7 یا 8 میلیارد سال آینده رخ دهد اما در نهایت رخ خواهد داد و اتفاقی دور از ذهن نیست. در نتیجه شاید هنوز لازم نباشد که خودمان بیمه مرگ ستاره کنیم. در این مطلب به این سوال که اگر خورشید بمیرد چه بر سر زمین خواهد آمد؟ پاسخ خواهیم داد و جزییاتی را در اختیارتان قرار می دهیم.
اگر خورشید بمیرد...
ستاره ها زندگی خود را با یک تراکم بزرگ گاز، ترکیبی از هیدروژن، هلیوم و عناصر دیگر آغاز می کنند. این گاز بسیار گرم و داغ خواهد بود و نور تولید خواهید کرد. اما سرانجام هر تولد ستاره، مرگی را به همراه خواهد داشت. بر اساس مطالعات سال 2008 توسط ستاره شناسان، مشخص شد که بیرونی ترین لایه های خورشید 108 میلیون مایل بوده معادل 170 میلیون کیلومتر بوده و این بدان معناست که خورشید بسیار بزرگ است. درخشندگی خورشید حدود 10 درصد در هر میلیارد سال افزایش می یابد. زمانی که خورشید تبدیل به غول سرخ شود و مراحل مرگش اتاق بیفتد، زمین به سیاره ای در حال پخت تبدیل خواهد شد و شاهد یک حمام بخار در زمین خواهیم بود که سراسر زمین را شامل خواهد شد.
در طی مرگ خورشید، اقیانوس ها کاملا تبخیر شده و در هیدروژن و اکسیژن فرو می روند. با تبخیر شدن آب های سطح زمین، هیدروژن به فضا فرار می کند و اکسیژن با سنگ ها واکنش نشان خواهد داد. در نهایت احتمالاً نیتروژن و دی اکسید کربن، مانند سیاره زهره به اجزای اصلی جو تبدیل خواهند شد. مشخص نیست که در چنینی شرایطی وضعیت آتشفشان ها به چه چیزی تغییر یابد اما امیدواریم که تا آن زمان فرزندانمان تصمیم بگیرند که به مریخ مهاجرت کنند زیرا اگر خورشید بمیرد دیگر زمین جای مناسبی برای زندگی نخواهد بود و زمین به جهنمی بدل خواهد شد. البته با مرگ خورشید حتی مریخ هم به عنوان یک سیاره قابل سکونت دوام نخواهد داشت.
از سوی دیگر بادهای خورشیدی در زمین آغاز خواهد شد و مدار سیارات در اطراف خورشید به آرامی گسترش می یابد. این عملیات به قدری سریع رخ خواهد داد که فرصتی برای نجات وجود نخواهد داشت. اما شاید نپتون به اندازه کافی دور باشد در نتیجه شاید می تواند با اندکی تغییر شکل، خانه ای جدید برای انسان شود. اما سرانجام، هیدروژن موجود در هسته بیرونی خورشید تخلیه می شود و خورشید دوباره شروع به فروپاشی می کند و باعث چرخه دیگری از همجوشی می شود. در نهایت بهتر است زمانی که آثاری از مرگ خورشید دیده شد بار خود را ببندیم و زمین را به هر نحوی ترک کنیم و تا می توانیم از خورشید فاصله بگیریم. از سوی دیگر این اتفاق به این زودی ها نخواهد افتاد و باید نگران آیندگان خود و فرزندانمان باشیم. احتمالا تا آن زمان بشر راه فراری برای خود ایجاد خواهد کرد و راهی برای رسیدن به سیارات دیگر کشف خواهد شد.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

تغییر اقلیم، واقعیتی که ترسناک و دلهره آور است

پررنگ شدن پروژه‌های «نظری» به جای «عملی» در شرایط تحریم

در نگاه فردوسی، نژاد مهمترین عامل در شکل‌گیری شخصیت است

جنایت‌های داعش این بار در قالب رمانی عاشقانه

رنگ لباس گردشگران طبیعت بر حیات‌وحش تأثیر دارد

قدیمی‌ترین قارچ جهان کشف شد

چه طور از گاف میانجی در ادبیات فارسی درست استفاده کنیم؟

جایگاه سوم ایران در استانداردهای فناوری نانو

ابداع بسته‌بندی جدید مواد غذایی با قابلیت از بین بردن باکتری‌ها

زنان شاید از عریضه‌نویسی به داستان‌نویسی رسیده‌اند

«راهنمای مُردن با گیاهان دارویی» واقعا یک راهنما نیست!

چهره هایی که در کتابخانه طهوری آمدند و رفتند

نخستین شتاب دهنده تخصصی رباتیک کشور افتتاح شد

دو خط کتاب/ غیر اخلاقی ترین عادت بشر چیست؟

وقتی زلزله می‎شود در اعماق زمین چه خبر است؟

محمدعلی جمالزاده در میان نامزدهای نوبل ادبیات 1969

طراحی سیستم تحریک عمقی غیرتهاجمی مغز

اتمسفر مریخ نَشتی دارد

تازه های نشر/ دختری که دل شیر داشت

انگلیسی‌ها نویسنده‌های قدیمی را دوست دارند؟

حرارت مستقیم و طولانی مدت بر بدن؛ عامل سرطان پوست

تعطیلی کتاب‌فروشی‌ها جامعه را پرخاشگر می‌کند

یادداشت طنز/ نگران سلامت خود نباشید!

تعیین عملکرد مسیرهای پاداش مغز با روش یادگیری هوش مصنوعی

آیا آزمایش چندجهانی فراتر از مرزهای علم قرار دارد؟

هرآنچه تا به این لحظه درباره «کرونا» ویروس مرموز چین می‌دانیم

معادل های زیبای پارسی برای کلمات پیچیده

شاعرانه/ من اینجا هستم، لابهلای خاطرات

چگونه انسان‌ها، نسل زنبورها را به مرز انقراض رسانده‌اند؟

مدل استاندارد توصیف اجزای بنیادین جهان

شاعرانه/ ای تو به من از خود من خویش‌تر

تنوع صداها در ادبیات ایران دوره خاصی را خواهد ساخت

آیا واقعا ممکن است ماموت ها تا چند سال دیگر دوباره برگردند؟

دو خط کتاب/ سرنوشتی که برای همه ما نوشته شده است

رمزگشایی از راز پایان عصر یخبندان در زمین

کشف گونه جدید کوسه راه رونده در اندونزی

دو خط کتاب/ شادی های پنهان انسان ها

شاعرانه/ یک بار هم ای عشق من از عقل میندیش

افراد فاقد حس بویایی در معرض خطر مرگ هستند

9 نامزد نهایی نامگذاری کاوشگر مارس 2020 معرفی شدند

استاد نجفی، نقدهای روی آثارش را می‌خواند و لحاظ می‌کرد

شاعرانه/ کاش چشم‌های بیشتری برای گریه داشتم

تولید آجر از خاکستر آتشفشان

کشف پروتئینی که تأثیر ورزش را روی پوست پیاده می‌کند

شناسایی عملکرد جدید پروتئین عامل بیماری «هانتینگتون»

گردهمایی ملی منجمان آماتور برگزار می شود

تازه‌های نشر/ عاشق داعشی من!

شاعرانه/ کاش یکی چشم‌های تو را داشته باشد

شاعرانه/ دریا را نمی شد تانکر تانکر به شهر آورد

بخشی از کتاب/ حکایت دردهای بی درمان دور و برمان