ایران پرسمان

آخرين مطالب

چرا اصلاح‌طلبان مصرند کشور را در آستانه جنگ توصیف کنند؟ مقالات

چرا اصلاح‌طلبان مصرند کشور را در آستانه جنگ توصیف کنند؟
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - چرا اصلاح‌طلبان مصرند کشور را در آستانه جنگ توصیف کنند؟
٢٦٩
٠
فرهیختگان / متن پیش رو در فرهیختگان منتشر شده و انتشار آن به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست
همیشه هستند کسانی که مقابل دشمن عقب بنشینند، حتی اگر دشمن در حضیض خود باشد. اصلا هم عجیب نیست که با یک فریاد بلند ترامپ یا پمپئو هم بترسند و هم نسخه ترس را برای دیگران بپیچند. قبلا در «فرهیختگان» گفته بودیم اصلاح‌طلبان تندرو افرادی را میان خود دارند که مرور مواضع‌شان گویای این است که بیش از آنکه در جبهه خودی باشند در کمپین ترامپ هستند. نوشتیم عده‌ای از آنها زمانی که ترامپ تندی ‌می‌کند، می‌‎گویند اکنون تنها فرصت مذاکره است و اگر با ترامپ پشت یک میز ننشینیم و توافق نکنیم حتما جنگ ما را پشت‌میز مذاکره خواهد کشاند، ادله برای آن هم کم نبوده و نیست. این افراد البته زمانی که ترامپ عقب نشسته و به‌صورت محسوسی مشخص است گزینه‌ای برای اقدام ندارد بازهم نسخه مذاکره می‌پیچند و 180 درجه مقابل نظر قبلی‌شان می‌گویند: «چون امروز ترامپ در موضع ضعف است باید مذاکره کنیم.» این وضعیت زیگزاگی همیشه وجود دارد و اگر سیر اظهارنظرهای داخلی را مرور کنیم می‌بینیم این جریان از هر فرصت و بهانه‌ای برای ارائه چنین تحلیل‌هایی استفاده می‌کند، حتی اگر ببیند منطق ایران در ماه‌های گذشته بر قدرت رسانه‌ای طرف مقابل چربیده و نه‌تنها اجازه توسعه فشارها را به ایران از تهدید نظامی و عملیات پهپادی گرفته تا تحریم اقتصادی نداده است بلکه در نقاطی باعث عقب رفتن دشمن و سست شدن تهدیدها و تحریم‌ها هم شده است. اما چه کنیم که این جریان در هر شرایطی از آمریکا و واکنش تند این کشور می‌ترسد و دائم دل‌نگران حمله و جنگ است.
برای مثال، یک نمونه اظهارنظر را ببینید. حمیدرضا جلایی‌پور، فعال سیاسی اصلاح‌طلب یادداشتی با عنوان «آیا جنگ نمی‌شود، تضمین شده است؟» را در کانال تلگرامی خود منتشر کرده و در بخش‌هایی از آن آورده است : «رخدادهای اخیر در عربستان نشان می‌دهد که «جنگ نمی‌شود» واقعیتی تضمین‌شده نیست. تحلیل بدبینانه از انفجار آرامکو این است که هر وقت زمینه‌ مذاکره بین آمریکا - ایران فراهم شده یک عملیات نظامی در منطقه انجام شده و زمینه‌ مذاکره را تغییر داده است. و تحلیل خوش‌بینانه از نظر خود عاملان عملیات آرامکو لابد این است که این عملیات زمینه‌سازی برای مذاکره از موضع قدرت ایران با آمریکاست. اینک اگر در یک افق نزدیک زمینه‌ مذاکره در آینده‌ نزدیک بین ایران و غرب فراهم نشود و ایران به‌تدریج به وادی جنگ بیفتد نشان می‌دهد نباید ارزیابی خوش‌بینانه داشت و گزاره «جنگ نمی‌شود» تضمین‌شده نیست و چه‌بسا کشورهایی مثل روسیه (و حتی رژیم صهیونیستی) از منازعات جاری سود ببرند. لذا نخبگان دلسوز جامعه نباید «جنگ نمی‌شود» را تضمین‌شده تلقی کنند و با سنجش ابعاد و پیامدهای رخدادهای جاری در منطقه از حاکمیت بپرسند ایران دارد به کجا می‌رود؟»
مثال دیگر یادداشت علی بیگدلی از فعالان اصلاح‌طلب در روزنامه «آرمان ملی» است، جایی که او هم گزاره‌هایی را درخصوص وقوع جنگ می‌آورد و نهایتا تنها با آرزو کردن، امیدوار است جنگی رخ ندهد. او در این روزنامه در یادداشتی با عنوان «مقصر واقعی «بقیق» کیست؟» نوشته بود: «هرچند ممکن است فکر کنیم این حمله یک نمایش قدرتی از سوی حوثی‌ها بوده باشد، اما می‌تواند با عواقب ناجوری روبه‌رو شود چون با سرنوشت یک جهان مواجه است. اگر کوچک‌ترین اقدام تلافی‌جویانه‌ای از طرف آمریکا یا عربستان‌سعودی نسبت به ایران صورت بگیرد، قطعا منطقه با یک حادثه ناگواری روبه‌رو خواهد شد که امیدواریم این‌گونه نشود.»
حالا می‌توانید این اظهارنظرها را دقیقا کنار حرف‌هایی که در اردیبهشت و خرداد و مخصوصا ایامی که ایران پهپاد گلوبال‌هاوک را هدف قرار داده بود، بیان می‌شد؛ بگذارید و ببینید که چقدر این درصد مشابهت بالاست. آن زمان اصلاح‌طلبان نگران تشدید تحریم، جنگ و فلج‌شدن ایران بودند و عبور از این مرحله را صرفا در قبول‌کردن شرط مذاکره می‌پنداشتند و این‌بار هم دوباره امکان جنگ را زیاد می‌دانند و دوباره راه افتاده‌اند تا به قول خودشان تدبیری دیپلماتیک برای جلوگیری از جنگ بیابند.
اما جالب‌تر اینکه این افراد نه‌تنها به تجر‌به‌های گذشته اعتنایی نمی‌کنند، ظاهرا بنا هم ندارند اقدامات یمنی‌ها، اظهارنظرها و مدارک‌شان مبنی‌بر انجام عملیات از خاک یمن یا نقاطی در عربستان را دارای اصالت بدانند و بالاتر از آن عقب‌نشینی محسوس ترامپ و پمپئو از مواضع خود را در ماجرای آرامکو و تنها گذاشتن عربستان هم نمی‌خواهند ببینید، لذا بازهم تلاش می‌کنند در شیپور جنگ بدمند و ایران را در آستانه پرتگاه توصیف کنند.
اما اینکه چرا اصلاح‌طلبان رادیکال این‌گونه نظر می‌دهند و تحلیل می‌کنند، خود معمایی است. بهتر است از تحلیل‌های انتخاباتی یا داشتن غرض و مرض بگذریم و بگوییم چرایی‌اش را واقعا نمی‌دانیم، اما هرچه هست باید گفت نظر این افراد و جمع‌بندی‌شان قطعا براساس تجربه و تحلیل واقعیت‌های میدانی نیست که اگر بود، این‌گونه نظر نمی‌دادند و این‌طور تحلیل نمی‌کردند.


نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

نقش عربستان و شبه‌نظامیان کُرد در حملات پهپادی به عراق

افزایش چشمگیر نیروهای آمریکایی در عربستان

اما و اگرهای میانجیگری عمران خان

مرکز تحقیقات کنگره: ایران از جمله تهدیدهای موشکی علیه آمریکا است

استقلال راه را گم کرده است

جمهوری خواهان تا کجا با ترامپ راه می‌آیند؟

اَبَرچالش ایران؛ شکاف قدرت و مسوولیت

پوتین در ریاض به دنبال چیست؟

گاردین: اردوغان رقبای خاورمیانه را متحد کرد

روایت "یونسی" از پذیرش مسئولیت وزارت اطلاعات

لات‌‌بازی با چاقوی شکلاتی

تلاش برای فرار از پاسخگویی

اردوغان با کشورگشایی ترکیه را نابود می‌کند

الگوی وام‌دهی 4 اقتصاد موفق

رسانه ترکیه ای مطرح کرد: ضرورت مذاکره با بشار اسد

پارادوکس بزرگ در شام

توپ مذاکره در زمین سعودی

تنش در روابط روسیه و اسرائیل

طرحی برای خودشیرینی؛ ابعاد اجرایی‌شدن انتقال آب خزر به سمنان

شورای آتلانتیک: توسعه و ثبات منطقه‌ای بدون ایران ممکن نیست

ایده فریب سعودی برای پایان جنگ یمن چیست؟

فرستاده سعودی از ترامپ پیام آورد

قحطی جایگزین در فوتبال ایران

بازیگران آینده صنعت نفت شیل

آمریکا خاورمیانه را ناامن‌تر کرده است

پاکستان میانجی قابل قبول

بازخوانی یک پرونده جنجالی

عبدالله گنجی: در اصولگراها ضد انقلاب نداریم، منفعت‌ طلب داریم

فرار اوبامایی ترامپ از خاورمیانه

فرجام پالرمو در دست روحانی

زمینه‌سازی برای مداخله نظامی در هنگ‌کنگ

کردهای سوریه؛ قربانیان جدید عنوان «مبارزه با تروریسم»

3 مظنون اصلی حمله به نفت‌کش

نظر "پوتین" درباره عامل حمله به تاسیسات نفتی آرامکو

گام تازه عربستان برای عادی سازی رابطه با اسرائیل

ناگفته‌های عملیات 12 روزه «نصر من الله»

تحولات میدانی "شمال سوریه" پنج روز پس از یورش ترکیه

نظر "پوتین" درباره عامل حمله آرامکو

علامت‌ سوال‌های تیم ویلموتس

وال استریت ژورنال: آرزوهای بن سلمان دود شد و هوا رفت!

دلایل پیشروی سریع نیروهای ترکیه در شرق فرات

آینده روابط روسیه و عربستان در گروی نتایج سفر پوتین

آیا سفر‌های محرمانه مشکلات را حل می‌کند؟

از مهم‌ترین خروجی‌های مجلس اول نخست‌وزیری رجایی بود

حیات دوباره داعش با «چشمه صلح» اردوغان

چرا ترکیه هنوز در ناتو حضور دارد؟

معاون وزیر بهداشت: ماجرای "چنار محمودی" را می‌دانستیم اما محرمانه بود

ورود زنان به ورزشگاه؛ مساله ساده‌تر از این حرف‌ها بود

راز و رمز روزهای بورسی تهران

بازنده پنهان بحران نفتکش‌ها