ایران پرسمان - کریستوفر نولان باور دارد قانون «۱۰ فیلم بساز و بازنشسته شو» کوئنتین تارانتینو یک محدودیت خطرناک است.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورلد آف ریل، قانون خودخواسته کوئنتین تارانتینو مبنی بر «۱۰ فیلم بساز و بازنشسته شو» بر همگان روشن است، اما نظر دیگر کارگردانان درباره این تصمیم هم میتواند جالب باشد.
کریستوفر نولان یکی از کارگردانهای درجه یک است که به تازگی در مصاحبه با «تلگراف» در این مورد صحبت کرده و گفته نمیفهمد چرا تارانتینو چنین محدودیت خطرناکی را به خودش تحمیل کرده است.
نولان گفته است: به نظرم به این موضوع به این شکل خاص نگاه کردن، خطرناک است. منظورم این است که کوئنتین دلایل خودش را دارد و من به شدت به آن احترام میگذارم، اما امیدوارم به آن وفادار نماند. هر فیلمی که میسازم فکر میکنم آخرین فیلمی است که میسازم و روزی سرانجام همین طور میشود. بنابراین هر بار میخواهم همه چیزهایی را که در نظر دارم در همین پروژهای که در دست دارم، به کار ببرم. هرگز فکر نمیکنم که «خب، این را برای فیلم بعدی نگه میدارم»، هرگز نمیخواهم اینطور فکر کنم. میخواهم هر فیلم همه چیزی باشد که در ذهن دارم.
تاکنون چندین کارگردان برجسته در مورد قانون «۱۰ فیلم و بعدش بازنشستگی» تارانتینو اظهارنظر کردهاند و معمولا واکنشها به این جا میرسد که یک فیلمساز باید تا زمانی که میل و توانایی دارد، به خلق کردن ادامه دهد.
مارتین اسکورسیزی از چهرههایی است که با این فلسفه موافق نیست. اسکورسیزی در مخالفت با ترس تارانتینو از افول در اواخر دوران حرفهایاش، گفت واقعاً نمیتواند با تصمیم توقف کار، ارتباط برقرار کند؛ زیرا همچنان کنجکاوی و تمایل به کشف داستانهای جدید او را به حرکت در میآورد. او به این واقعیت اشاره کرد که سینما همچنان امکانات جدیدی را ارائه میدهد و گفت که از این نظر کاملا متفاوت با تارانتینو فکر میکند.
باور اسکورسیزی این است که تا وقتی انگیزه خلاقانه وجود دارد، چرا باید متوقف شد؟ حرفه خود او که حتی در دهه ۸۰ زندگیاش با فیلمهایی مانند «مرد ایرلندی» و «قاتلان ماه کامل» ادامه یافت، کاملا برعکس مدل تارانتینو است.
پل توماس اندرسون هم نمیتواند تصور کند که چنین کاری انجام دهد و گفته است: من هرگز نمیتوانم این کار را انجام دهم. نمیدانم چطور تارانتینو میتواند این را بگوید، یا چطور میتواند وقتی این را میگوید خودش را جدی بگیرد.
تارانتینو ۲ سال پیش گفته بود: وقت رفتن است. من ایده رفتن در اوج را دوست دارم. این ایده را دوست دارم که ۳۰ سال تمام تلاشم را بکنم و بعد بگویم، «خب، دیگر بس است». دوست ندارم با بازدهی نزولی کار کنم. الان زمان خوبی است، چون این روزها اصلاً فیلم سینمایی چیست؟ آن چیزی است که در اپل نمایش میدهند؟ این بازدهی نزولی خواهد بود.
تارانتینو میخواهد کارنامه فیلمسازیاش به قول خودش «بینقص» یا «پرفکت» باشد. با این حال او تازه ۶۳ سال دارد و در حالی که برخی از فیلمسازان بهترین فیلمهای خود را در دهه ۶۰ زندگیشان ساختهاند و آکیرا کوروساوا «آشوب» را در ۷۵ سالگی کارگردانی کرد و روبر برسون «پول» را در ۸۲ سالگی و اسکورسیزی «گرگ وال استریت» را در ۷۱ سالگی ساخت، به نظر میرسد استدلال تارانتینو منطقی نباشد!