ایران پرسمان - جماران / میدل ایست مانیتور نوشت: شرطبندی ایران پس از ۲۰۲۵ این نیست که «منطقه را برده»است؛ بلکه این است که پس از زنجیرهای از خسارتها و در معرض قرار گرفتنها، میتواند با زنده ماندن و بازیابی از طریق واگذاشتن رویارویی با ردپای فزاینده اسرائیل به دیگرانی که منافع فوری دارند، دوام بیاورد.
*اگر میخواهید بدانید آیا واگذاری بار واقعاً در جریان است یا نه،به رفتارها نگاه کنید نه به شعارها: تمایل ترکیه به سرمایهگذاری در سوریه با وجود خطوط قرمز اسرائیل؛تداوم واگرایی ریاض ابوظبی در یمن؛ اینکه آیا کاهش تنش عربستان حوثیها به یک همزیستی کارکردی بدل میشود
بازار ![]()
*در حالی که توجه ریاض به جنوب موردحمایت امارات معطوف میگردد و اینکه آیا سیاستهای دریای سرخ شاخ آفریقا همچنان بینالمللی میشوند؛ بهگونهای که تعداد بازیگرانی را که باید بهای بیثباتی را بپردازند افزایش دهد.
*در کوتاهمدت، بهترین دفاع ایران شایداین باشد که دیگر اصرار نکند خود پرداختکننده صورتحساب باشد، در حالی که توانمندیهای آسیبدیدهاش را بازسازی میکند.