ایران پرسمان - مریخ، سیاره سرخ منظومه شمسی، مدتهاست که به عنوان یکی از مهمترین اهداف برای اکتشافات فضایی بشر شناخته میشود. با وجود شرایط سخت و بیابانی آن، جذابیت این سیاره برای بسیاری از کشورها و شرکتهای فضایی از جمله ناسا و ایلان ماسک بینظیر است. برخی نظریهها حتی پا را فراتر گذاشته و مطرح میکنند که شاید ریشههای حیات بشری در این سیاره کهن نهفته باشد.
وسواس بشر به مریخ: چرا؟
تمرکز بر سیاره مریخ طی سالیان اخیر به شدت افزایش یافته است؛ ناسا، دولتهای جهان و شرکتهایی مانند اسپیسایکس (SpaceX) همگی به دنبال رسیدن به سیاره سرخ هستند. با این حال، مریخ یک بیابان سرد و متروک است. پس چه چیزی باعث شده تا انسانها اینگونه شیفته آن شوند؟ ایلان ماسک مصمم است تا سال ۲۰۲۶ به مریخ سفر کند و امید دارد که روزی یک تمدن خودکفا در آنجا بنا کند.
آیا مریخ ریشههای حیات زمینی است؟
بر اساس نظریات باستانی فضانوردان، حیات روی زمین ممکن است میلیاردها سال پیش در مریخ آغاز شده باشد. حدود ۴ میلیارد سال پیش، مریخ شباهت بیشتری به زمین داشت، اما به دلایل نامعلوم میدان مغناطیسی خود را از دست داد و بادهای خورشیدی جو آن را از بین بردند. این نظریه مطرح میکند که برای فرار از این شرایط، حیات شاید از طریق شهابسنگهای مریخی یا به صورت مستقیم به زمین منتقل شده باشد.
جالب است بدانید شواهدی فیزیولوژیکی نیز از این فرضیه وجود دارد. مایکل بارا، نویسنده، میگوید: وقتی فضانوردان به فضا میروند، ریتم شبانهروزی بدن آنها از ۲۴ ساعت به ۲۴.۹ ساعت تغییر میکند که دقیقاً برابر با طول یک روز در مریخ است. این موضوع میتواند نشانهای باشد که انسانها پس از هزاران سال در حال بازگشت به خانه اصلی خود هستند.
پایگاههای مخفی و طرحهای جاهطلبانه در مریخ
ادعاهای عجیبی نیز در مورد وجود پایگاههای سری در مریخ مطرح شده است. هایم اشد)، رئیس سابق امنیت فضایی اسرائیل که ۳۰ سال در این سمت فعالیت داشته، ادعا میکند که یک پایگاه زیرزمینی مخفی در مریخ وجود دارد که در آن فضانوردان آمریکایی و موجودات فرازمینی سالهاست با یکدیگر همکاری میکنند.
صرفنظر از صحت این داستانها، ایجاد یک پایگاه در مریخ برای بشر اجتنابناپذیر به نظر میرسد. نیک پوپ (Nick Pope)، محقق سابق یوفو در وزارت دفاع انگلستان، معتقد است که با گسترش فعالیتهای انسانی در فضا، ما به یک پایگاه سیارهای نیاز خواهیم داشت و مریخ مکان مناسبی برای این منظور است. در همین راستا، مطالعات اخیر نشان دادهاند که لولههای گدازه عظیم در مریخ میتوانند پناهگاههای موقتی مناسبی برای فضانوردان باشند تا از تشعشعات محافظت شوند.
زمینسازی مریخ و چالشهای آن
امروزه مریخ یک سیاره بایر است، اما برنامههایی برای زمینسازی مریخ وجود دارد تا آن را به شرایط شبیه زمین در گذشته بازگرداند. ایلان ماسک پیشنهاد کرده است که میتوان با انفجار بمبهای هستهای بر روی کلاهکهای یخی قطبی مریخ، این سیاره را گرم کرد. از سوی دیگر، دانشمندان در حال بررسی ایدههایی مانند هدایت دنبالهدارها یا سیارکها برای برخورد با مریخ هستند.
آزمایش MOXIE در مریخنورد استقامت ناسا (NASA’s Perseverance Rover) با هدف تبدیل دیاکسید کربن کمشمار مریخ به اکسیژن انجام میشود. اما مشکل اصلی در زمینسازی، از دست رفتن میدان مغناطیسی مریخ است. دکتر جیم گرین (Jim Green)، دانشمند ارشد ناسا، نظریهای را مطرح کرده که با قرار دادن یک میدان مغناطیسی قوی در نقطه L1 (بین خورشید و مریخ)، میتوان از این سیاره در برابر بادهای خورشیدی محافظت کرد و جو آن را بازسازی نمود.
آیا مریخیها روزی به خانه بازمیگردند؟
در صورت موفقیتآمیز بودن تلاشهای سفر به مریخ و زمینسازی، این سیاره ممکن است دوباره شبیه زمین شود. با این حال، به دلیل جاذبه کمتر، شرایط احتمالی شبیه به زندگی در ارتفاعات هیمالیا خواهد بود: سرد با هوای رقیق و کماکسیژن. با این حال، انسانها به عنوان بخشی از جستجوی خود برای یافتن حیات دیگر در جهان، به ناچار به مریخ خواهند رفت. شاید در آن روز، انسانها نه تنها به عنوان فرازمینیها به سیارهای دیگر قدم بگذارند، بلکه به نوعی به خانه اصلی خود بازگردند.