ایران پرسمان - روزنامه جوان /متن پیش رو در جوان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
عمادالدین باقی در برداشتی شخصی از بند۲ تفاهمنامه نوشته است: «طبق مدلول بند۲، زین پس در ایران شعار مرگ بر امریکا یا سوزاندن پرچم امریکا و زیر پا گذاشتن آن ممنوع است، چون ناقض این تفاهم است!»
بازار ![]()
این برداشت با روحیات غربدوستی ایشان بیشتر هماهنگ است تا با واقعیت میدانی. خود امریکاییها تا این حد انتظار از هیچ کشوری ندارند، حتی از دوستان و متحدان خودشان، چنانکه شعار مرگ بر امریکا یک شعار جهانی شده و در اروپا و غرب و شرق سر داده میشود و پرچم امریکا نیز در هر کوی و برزنی در جهان آتش زده میشود. پس مبادا که عمادالدین، عماد حریم امریکا شود و از هول هلیم تفاهم در دیگ شیطان بیفتد!
او همچنین نوشته است: «وقتی با دولت امریکا که مبادرت به کشتار شهروندان بیگناه و ترور رهبران سیاسی و نظامی کشور کرده و خسارتهای عظیم اقتصادی وارد آورده، میتوان وارد مذاکره برد- برد شد، چرا در داخل کشور نتوان همین راهبرد را اتخاذ کرد؟» این آشکارا مغالطه بین مسائل سیاست خارجی با سیاست داخلی است. جریانهای سیاسی داخل باید تابع قانون اساسی و حاکمیت باشند و در این محدوده عمل کنند، این چه ربطی دارد به رفتار ما با دشمن خونریز؟! اینکه باقی و دوستان خودشان را با اسرائیل و امریکا مقایسه کنند و بگویند، حالا که با امریکا صلح کردی با ما هم بکن، از آن حرفهای عجیب است و بهنظر میرسد نویسنده در ناخودآگاه خویش، دشمنیاش با نظام و حکومت ایران را کمتر از دشمنی صهیونیسم و امریکا ندیده است!
اینجور حرفها را همیشه اصلاحطلبان در چنین بزنگاههایی زدهاند و نتیجهاش فقط ریختن آب به آسیاب دشمن و جریکردن دشمن بوده است. کسی که در این موقعیت که هنوز تفاهم نه به دار است و نه به بار، خودش را کاندیدا میکند که دار و عماد پرچم امریکا در ایران باشد، تا آن را از سوختن یا زیر پا گذاشتن نجات دهد، ایرانی باغیرتی نیست. اول فکر این باشید که امریکا به این تفاهم و به شما چیزی میدهد یا نه، بعد سخاوتمندانه هرچه را دارید به پای امریکا بریزید.