ایران پرسمان - فارس / رحلت عالم ربانی، فقیه ژرفاندیش و مرجع عالیقدر جهان تشیع، حضرت آیتالله العظمی حاج سیدموسی شبیری زنجانی، ضایعهای سنگین و جبرانناپذیر برای حوزههای علمیه، جامعه روحانیت و عموم ارادتمندان مکتب اهلبیت عصمت و طهارت(علیهمالسلام) است.
🔹آن عالم وارسته، از برجستهترین چهرههای علمی و معنوی حوزههای علمیه در روزگار ما بود که عمر پربرکت خویش را در راه تفقه و ترویج دین، تحقیق و تدریس، تربیت شاگردان و پاسداری از معارف نورانی اهلبیت(ع) سپری کردند. دقت کمنظیر علمی، ژرفای فقاهت، حافظه و احاطه گسترده بر میراث علمی شیعه، همراه با تواضع، سادهزیستی، صفای باطن، تقوا، اخلاق کریمانه و ولایتمداری، از ایشان شخصیتی کمنظیر و مورد اعتماد و احترام عالمان و مؤمنان ساخته بود. جایگاه علمی ایشان نیز پس از سالها فقاهت و معنویت و جایگاه ممتاز ایشان در حوزه بر کسی پوشیده نیست.
🔹حضرت آیتالله شبیری زنجانی تنها یک مرجع تقلید و استاد برجسته در حوزههای علمیه نبودند، بلکه از آن عالمانی محسوب میشدند که حضورشان به جامعه دینی آرامش، اتکاء و اطمینان میبخشید. ایشان از اوتاد و ستونهای معنوی جهان تشیع و از چهرههایی بودند که نام و حضورشان بخشی از حافظه دینی و علمی ایران عزیز به شمار میرفت و فقدان چنین عالمی، ثلمه عمیق و دشوار برای جبران بر جای خواهد گذاشت.
🔹رحلت این فقیه بزرگ، پس از نزدیک به یک قرن مجاهدت علمی و معنوی، خاموشی چراغی پرفروغ از دانش، تقوا و فضیلت نیست، عالمی که میراث گرانبهای او در آثار علمی، شاگردان و تربیتیافتگان مکتبش و در خاطره حوزه و جامعه دینی ماندگار خواهد ماند هرگز از خاطر تاریخ نخواهد رفت و خدمات ایشان به جهان تشیع ماندگار خواهد بود.