ایران پرسمان - ایرنا /امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، که واپسین ماه‌های دوران ریاست‌جمهوری‌اش را سپری می‌کند و طبق قانون اساسی حق نامزدی دوباره ندارد، تحرکات سیاسی مخفیانه‌ای را کلید زده است. او تلاش می‌کند چهره‌های میانه‌رو و محافظه‌کار سنتی را در یک «ائتلاف سراسری» گردهم آورد تا مانع از راه‌یابی نمایندگان چپ رادیکال و راست افراطی به دور دوم انتخابات سرنوشت‌ساز بهار ۲۰۲۷ شود؛ طرحی که در همان گام نخست با مقاومت سنگین رقبا روبه‌رو شده است.
به گزارش شبکه فرانس ۲۴، امانوئل مکرون هرچند به ظاهر ادعا می‌کند در رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری دخالت نمی‌کند، اما هدایت صحنه را از پشت پرده رها نکرده است. او به طیف‌های سیاسی گوناگون پیشنهاد داده تا پیش از موعد رأی‌گیری به توافقی فراگیر برسند و جلوی شکل‌گیری دور دومی با حضور چهره‌های افراطی را بگیرند. مکرون که به سقف دو دوره پیاپی ریاست‌جمهوری رسیده، خود را تنها ضامن بی‌طرفی در انتخابات پیش‌رو معرفی می‌کند، اما واقعیت ماجرا در الیزه روایتی دیگر دارد.
یکی از نزدیکان مکرون در گفتگو با خبرگزاری فرانسه فاش کرد که رئیس‌جمهور «به هیچ عنوان حاضر نیست به تماشای فینالی بنشیند که یک سوی آن چپ‌های رادیکال و سوی دیگرش ملی‌گرایان راست افراطی باشند»؛ کابوسی که این روزها در نتایج نظرسنجی‌ها دیده می‌شود؛ جایی که مارین لوپن (رهبر ملی‌گرایان راست افراطی) و ژان‌لوک ملانشون (چهره شاخص چپ رادیکال) بالاترین بخت را برای رسیدن به مرحله نهایی دارند.
پیام مکرون از دید نزدیکانش بر یک محاسبه استوار است: او می‌گوید چهره‌هایی چون داوید لیسنار (شهردار کَن و از جناح راست سنتی) و رافائل گلوکسمن (چهره نام‌آشنای چپ میانه و سوسیال‌دموکرات) با وجود اختلافات جناحی، در دفاع از پروژه اتحادیه اروپا، نظم قانون‌مدار و اقتصاد بازار دیدگاه‌های بسیار نزدیک‌تری نسبت به رادیکال‌ها دارند و باید برای نجات نظم حاکم با یکدیگر کنار بیایند.
اما این توصیه با مانعی بزرگ مواجه است: هیچ‌یک از چهره‌های سرشناس حاضر نیستند پرچم‌دار این طرح شوند یا رهبری دیگری را بپذیرند.
تاکنون تمامی تلاش‌ها برای جوش‌دادنِ این طیف گسترده – از سوسیال‌دموکرات‌ها تا راست سنتی و حتی دو نخست‌وزیر سابق مکرون یعنی ادوارد فیلیپ و گابریل اتل – ناکام مانده است:
فیلیپ (نخست‌وزیر پیشین مکرون و نامزد راست میانه) اعتراف کرده که اخیراً تلاشی برای برپایی جلسه مشترک میان احزاب راست و میانه انجام داده، اما این دعوت با بی‌اعتنایی عمومی مواجه شده است.
پیشنهادهای دیگر مانند برگزاری انتخابات مقدماتی مشترک میان نیروهای میانه‌رو نیز به دلیل رقابت‌های درون‌حزبی بی نتیجه مانده است.
بن‌بست «طیف میانه» و ردپای ده سال مکرونیسم
در جناح راست سنتی، واکنش‌ها به این ایده مکرون تند و منفی بوده است. برونو ریتلو از رهبران شاخص حزب محافظه‌کار اعلام کرد سیاست مکرون در ده سال گذشته برای خلق یک «جریان میانه رو بی‌رمق و بی‌خاصیت»، احزاب سنتی را نابود کرد و باعث بال و پر گرفتن جریان‌های افراطی چپ و راست شد؛ بنابراین ائتلاف دوباره بر همان پایه، حکم پیروزی تضمینی برای ملانشون و لوپن را دارد.
اردوگاه چپ میانه نیز حاضر نیست شریک کارنامه مکرون شود. سخنگوی گلوکسمن اعلام کرده که مسببان وضعیت بحرانی فعلی اقتصاد و سیاست فرانسه نمی‌توانند نسخه‌ای برای نجات ارائه دهند و این تقلاها صرفاً «حرکاتی از سر استیصال» است.
کارشناسان یادآوری می‌کنند پاریس سال‌هاست درگیر بحران‌های متوالی معیشتی، سقوط اکثریت مطلق دولت در پارلمان و رویگردانی افکار عمومی از طبقه حاکم است و سایر پرونده های باز است. اکنون احزاب ترجیح می‌دهند با فاصله‌گرفتن از شخص رئیس‌جمهور، برای خود هویتی مستقل دست‌وپا کنند.
در برابر این شکست‌ها، دستیاران مکرون ناچار شده‌اند لحن خود را ملایم‌تر کنند و مدعی شوند: «موضوع این نیست که چه کسی به مکرون نزدیک باشد؛ او شخصاً تاوان کارنامه‌اش را خواهد پرداخت و نامزدها آزادند مسیر خود را برای جلوگیری از سقوط فرانسه به دست افراط‌گرایان جدا کنند.»