ایران پرسمان - حمله آمریکا به منابع آب ۲۰ هزار نفر در سیریک، تکرار سنت یزیدی در روزگار ماست؛ دشمن بار دیگر نشان داد «بستن آب» را مؤثرترین سلاح علیه مقاومت میداند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: حادثه تلخ و تکاندهنده صبح روز چهارشنبه، ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ در شهرستان سیریک، بار دیگر چهره واقعی و خبیثانه نظام سلطه و به طور مشخص، رژیم تروریستی آمریکا را به جهانیان نشان داد. حمله به منابع آب بخش بمانی، فقط یک عملیات خرابکارانه نبود؛ یک «جنایت عاشورایی» در روزگار ما بود. گویی آمریکا با الهام از لشکریان یزید، بار دیگر درسی را تکرار میکند که تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد: «سلطه ظالم، با بستن آب تشنهتر میشود».
هنوز صدای شقالقمر شدن فرات در گلوی تشنه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در حافظه جمعی جهان اسلام زنده است که امروز، وارثان همان اهریمنان، آب را بر ۲۰ هزار شهروند ایرانی در سیریک بستند. این اقدام وحشیانه، مصداق بارز تروریسم دولتی و حمله مستقیم به امنیت انسانی و معیشت مردم مظلوم سیریک بود. و چه پیام تلخی دارد آنکه مدعیان دروغین حقوق بشر و آزادی، برای سرکوب یک ملت مقاوم، پایینترین و غیرانسانیترین ابزار یعنی «قطع آب» را انتخاب میکنند.
هدف قرار دادن تأسیسات حیاتی غیرنظامیان، به ویژه منابع آب آشامیدنی، از واضحترین مصادیق «جنایت جنگی» است. اما فراتر از قوانین بینالمللی، در فرهنگ و مکتب ما، بستن آب بر تشنگان، نه یک جنایت عادی، بلکه «رأس گناهان کبیره» شمرده میشود. درس عاشورا به ما میآموزد که مقاومت در برابر چنین ظلمی، عین بندگی است.
نباید فراموش کرد که شهرستان سیریک در استان هرمزگان، پیش از این نیز با مشکل تاریخی کمآبی دست و پنجه نرم میکرد. این حمله ددمنشانه، نه تنها رنج مردم را دوچندان ساخته، بلکه یک هدف راهبردی پشت آن نهفته است. دشمن به خوبی میداند که تخریب منابع آب، چه تأثیر فاجعهباری بر زندگی روزمره، بهداشت، کشاورزی و دامداری یک منطقه خواهد گذاشت. آمریکا با این جنایت، قصد دارد یک «خشکسالی ساختگی» دیگر – دقیقاً مانند خشکسالی تحمیلی بر خاندان وحی در کربلا – ایجاد کند تا هم مردم را به زانو درآورد و هم چهره نظام جمهوری اسلامی را در ارائه خدمات آسیبپذیر نشان دهد. اما غافل از اینکه ملتی که ریشه در عاشورا دارد، تشنهتر از همیشه مقاومتر است.
امروز، رفتار اهریمنصفت آمریکا در سیریک، بیش از هر زمان دیگری، نظریه «تروریسم دولتی» و تداوم «خط یزیدی» در تاریخ را اثبات میکند. همان رژیمی که مدعی مبارزه با تروریسم است، خود با حمله به آب یک شهر، بدترین و وقیحانهترین شکل جنایت را در پیش گرفته است. و جالب آنکه مانند حادثه کربلا، باز هم صدای وجدانهای بیدار جهانی در برابر این فاجعه به سکوت مرگباری فرو رفته است. این سکوت معنادار، گواه دیگری بر سیاست دوگانه و ظالمپرور مدعیان دروغین حقوق بشر است.
اما تاریخ، این جنایت فراموشناشدنی را در کنار جنایت بستن فرات ثبت خواهد کرد. مردم غیور ایران اسلامی، از سیریک تا شوش، از فرات تا بمانی، ثابت کردهاند که در برابر توطئههای دشمن نه تنها سر خم نمیکنند، بلکه با وحدت، همدلی و تکیه بر فرهنگ عاشورایی، بر این مشکلات فائق میآیند. امروز وظیفه همه ما، از مسئولان گرفته تا مردم، این است که با تمام توان برای بازسازی سریع زیرساختهای آبی سیریک، حمایت مادی و معنوی از آسیبدیدگان و نیز پیگیری حقوقی این جنایت تلاش کنیم.
در پایان، از دستگاه دیپلماسی کشورمان میخواهیم که با تنظیم پروندهای قوی، این اقدام وحشیانه را در محافل بینالمللی پیگیری کرده و یک بار دیگر رسوایی بزرگ مدعیان حقوق بشر را به تصویر بکشد. حمله به آب سیریک، خط قرمزی بود که آمریکا از آن عبور کرد، اما ملت ایران با الهام از شعار «هیهات منا الذله» و یاد عاشورا، اجازه نخواهد داد که این جنایت، بیپاسخ بماند.
یا حسین (ع)، لبیک یا مظلوم سیریک