ایران پرسمان - اکو ایران /متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
به نظر میرسد نخستوزیر بریتانیا روز دوشنبه تاریخ کنارهگیری خود را اعلام کند، زیرا حمایت از او در میان نمایندگان مجلس اکنون تنها به تعداد انگشتشماری رسیده است.
بازار ![]()
گزارشهای غیررسمی حاکی از آن است که نخستوزیر بریتانیا، کییر استارمر، آماده استعفا میشود، اما برخی منابع دیگر اعلام کردهاند که او هنوز بر وظایفش تمرکز دارد. با این همه، ظهور یک رقیب تازه، احتمال کنارهگیری او را از این سمت بیش از هر زمان دیگری محتملتر کرده است.
در انتظار تصمیم نهایی در چکرز؛ بازی تمام شد؟
به نوشته خبرگزاری رویترز، انتظار میرود استارمر روز دوشنبه آمادگی خود را برای استعفا اعلام و برای این منظور یک جدول زمانی برای کنارهگیری خود تعیین کند. تهدید علیه موقعیت استارمر، که ماهها در حال شکلگیری بوده، در روزهای اخیر شدت گرفته است. روز جمعه رقیب او، اندی برنهام، شهردار منچستر، توانست صاحب کرسی پارلمان شود و بدین ترتیب میتواند چالش رهبری رسمی را آغاز کند.
گزارشها حاکی از آن است که استارمر قبل از تصمیمگیری نهایی، در حال بحث در مورد این موضوع با همسرش در محل اقامت روستایی خود در چکرز است، اما چهرههای ارشد حزب کارگر انتظار دارند که تا اوایل دوشنبه بیانیهای روشن در مورد آینده او منتشر شود. با این حال، به گفته یک منبع دولتی، استارمر همچنان بر شغل خود متمرکز است.
در این زمینه، یک مقام ارشد دولتی به روزنامه تلگراف گفته که نخستوزیرِ تحت فشار متوجه شده که «بازی تمام شده» و افکارش به این معطوف شده است که چگونه میتواند «میراث خود را تقویت کند». به گفته این مقام، از زمان پیروزی اندی برنهام در انتخابات میاندورهای میکرفیلد در میان وزرای کابینه «جنبشهای زیادی» وجود داشته و این امر باعث شده که سر کییر در تعهد قبلی خود به ادامهی کار تجدیدنظر کند.
محبوبیت رو به افول
رهبر کنونی بریتانیا روز جمعه گفت که با هرگونه چالشی برای رهبری خود مبارزه خواهد کرد و از حزب کارگر خواست که با اختلافات داخلی خود را از هم نپاشد. اخیرا محبوبیت استارمر به شدت کاهش یافته است. استارمر حزب چپ میانه کارگر را در انتخابات ۲۰۲۴ به پیروزی قاطع رساند، اما پس از مجموعهای از رسواییها و چرخشهای سیاسی که به بسیاری از رأیدهندگان این تصور کلی را داده که او نمیتواند بهبود استانداردهای زندگی آنها را که وعده داده بود، محقق کند، به شدت نامحبوب شده است.
اگر او استعفا دهد یا برکنار شود، به این معنی است که این کشور شاهد ظهور هفتمین نخستوزیر طی یک دهه اخیر خواهد کرد - بالاترین میزان جابجایی در تقریباً دو قرن گذشته، که نشان دهنده خشم از شکست دولتهای متوالی در بهبود خدمات عمومی و مقابله با مسائلی مانند مهاجرت غیرقانونی است.
طبق آمار رویترز، بیش از ۱۰۰ قانونگذار منتخب در حزب استارمر - تقریباً یک چهارم از کل نمایندگان حزب کارگر در مجلس عوام - علناً گفتهاند که میخواهند او استعفا دهد یا جدول زمانی برای خروج خود تعیین کند. گزارشها حاکی از آن است که استارمر پس از صحبت با وزرای کابینه، مشاوران، حامیان مالی و رهبران اتحادیههای کارگری به این نتیجه رسیده که موقعیت او دیگر قابل دفاع نیست.
تاجگذاری اجتنابناپذیر و مبارزه با جاذبه!
به گفته یکی از نمایندگان مجلس حزب کارگر، که معمولاً به عنوان وفادار به نخستوزیر شناخته میشود، استارمر روز دوشنبه تاریخ عزیمت خود را اعلام خواهد کرد، زیرا حمایت او در میان نمایندگان مجلس اکنون تنها به تعداد انگشتشماری از «دوستان و خانواده» کاهش یافته است. او گفت: «هیچکس باقی نمانده و تلاش برای جلوگیری از مسیر برنهام به سمت داونینگ استریت مانند تلاش برای مبارزه با جاذبه است». یک منبع دولتی دیگر گفت که سر کییر در آخر هفته در مورد آینده خود تأمل میکرد و افزود که «افرادی» که اکنون به او میگویند که زمانش تمام شده «متفاوت هستند. آنها مظنونین همیشگی نیستند».
یک نماینده سابق وفادار که ماه گذشته علناً از نخست وزیر حمایت میکرد، گفت که معتقد است سر کییر «رفتنی» است و افزود: «اندی میتواند بدون رقابت این کار را انجام دهد، او داستان خوبی دارد و برای ایجاد یک ائتلاف گسترده در انتخابات عمومی بهتر است». گفته میشود برنهام از حمایت نزدیک به ۳۰۰ نماینده مجلس برخوردار است و متحدانش میگویند که میزان حمایت او به این معنی است که تاجگذاری «اجتنابناپذیر» خواهد بود.
برنهام در انتظار؛ این آخرین فرصت است؟
برنهام، یک سیاستمدار حرفهای ۵۶ ساله، از سوی بسیاری از اعضای حزب کارگر به عنوان محتملترین جانشین استارمر - چه از طریق انتقال قدرت از طریق مذاکره و چه از طریق رقابت رسمی رهبری - دیده میشود. او که به عنوان شهردار منچستر در شمال انگلستان، پایگاه قدرت قابل توجهی در حزب کارگر ایجاد کرده، به راحتی تهدید حزب راستگرای پوپولیست نایجل فاراژ را برای پیروزی در انتخابات برای یک کرسی خالی پارلمان در روز جمعه دفع کرد.
برنهام بلافاصله پس از پیروزی رسماً استارمر را به چالش نکشید، اما از سخنرانی پیروزی خود برای وعده مسیری جدید برای کشور استفاده کرد. متحدان او از استارمر خواستهاند که با کنارهگیری و واگذاری داوطلبانه قدرت موافقت کند. به نوشته فایننشیال تایمز، برنهام پس از پیروزی با ۹۲۳۱ رأی حزب کارگر بر حزب اصلاحات بریتانیا به رهبری نایجل فاراژ، به صراحت اعلام کرد که اکنون به سمت جنوب و در جایگاه دهم حرکت خواهد کرد. او گفت: «من به حزب خودم میگویم: این آخرین شانس برای تغییر است».
رقابت در میکرفیلد، کرسی طبقه کارگر سفیدپوست بین منچستر و لیورپول، میتواند در سیاست بریتانیا بسیار مهم باشد، زیرا برنهام به حزب خود نشان داد که حزب کارگر هنوز میتواند اصلاحات را در سرزمینهای سنتی خود شکست دهد. برای حزب پوپولیست راستگرای فاراژ، این یک شکست جدی بود، زیرا حزب راست افراطی بومیگرای «بازگرداندن بریتانیا» شروع به جذب آرای آن کرد. برنهام با ۲۴۹۲۷ رأی، بیش از نیمی از آرای انتخابات میاندورهای را به خود اختصاص داد، به طوری که رابرت کنیون از حزب اصلاحات ۱۵۶۹۶ رأی و ربکا شپرد از حزب «بازگرداندن» ۳۱۱۱ رأی کسب کردند. این نتیجه در سراسر سیستم سیاسی که از زمان همهپرسی برگزیت تقریباً دقیقاً ۱۰ سال پیش دائماً در لبه بحران بوده است، طنینانداز شد. برنهام در سخنرانی پیروزی خود «اقتصاد قطرهچکانی» را رد کرد و خواستار صنعتیسازی مجدد و رویکرد «خرید کالای بریتانیایی» در خریدهای عمومی در وایتهال شد. او گفت: «این آخرین فرصت ما برای تغییر است و ما از این فرصت استفاده خواهیم کرد و مسیر جدیدی را برای بریتانیا ترسیم خواهیم کرد. ما فرصتی برای تغییر اوضاع داریم»
اگر برنهام موفق شود، او پس از دیوید کامرون، ترزا می، بوریس جانسون، لیز تراس، ریشی سوناک و اکنون استارمر به عنوان نخستوزیر معرفی خواهد شد. استارمر توسط همکارانش به عنوان مردی سرسخت و مغرور دیده میشود. برخی از او میخواهند که تاریخی برای کنارهگیری خود در حدود زمان کنفرانس حزب کارگر در ماه سپتامبر تعیین کند تا به او فرصت داده شود تا میراثی از خود به جا بگذارد و با ظرافت از قدرت خارج شود. نشست بریتانیا و اتحادیه اروپا که اکنون برای ۲۲ ژوئیه تعیین شده است، میتواند به عنوان لحظهای مهم برای استارمر تلقی شود، که میتواند با این ادعا که در حال ترمیم برخی از آسیبهای رأیگیری برگزیت در سال ۲۰۱۶ است، از این سمت کنارهگیری کند.