دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵
جهان ما

روایت گاردین از ادبیات سیاسی سخیف ترامپ در مجامع بین المللی

روایت گاردین از ادبیات سیاسی سخیف ترامپ در مجامع بین المللی
ایران پرسمان - ایرنا/ آنچه زمانی برای ادبیات رئیس‌جمهوری آمریکا قابل قبول نبود، توسط دونالد ترامپ به بخشی از ادبیات سیاسی این کشور تبدیل شده و حالا او با بی‌نزاکتی و استفاده ...
  بزرگنمايي:

ایران پرسمان - ایرنا / آنچه زمانی برای ادبیات رئیس‌جمهوری آمریکا قابل قبول نبود، توسط دونالد ترامپ به بخشی از ادبیات سیاسی این کشور تبدیل شده و حالا او با بی‌نزاکتی و استفاده از الفاظ رکیک، زبان مناصب رده بالای دولتی را در ایالات متحده بازتعریف کرده است.
به گزارش روز دوشنبه ایرنا از روزنامه گاردین، ترامپ طی دو دولت خود با استفاده از الفاظ رکیک، هنجارهای مربوط به زبان قابل قبول در مناصب دولتی را تعییر داده و در این خصوص پیشگام بوده است.
او که در دوره نخست ریاست جمهوری به دلیل استفاده از واژه‌های تحقیرآمیز و خشن مورد انتقادهای گسترده قرار گرفته بود از جمله زمانی که از پذیرش مهاجران از «کشورهای چاه توالت» شکایت داشت، اکنون به دلیل تداوم این ادبیات در کانون توجه قرار گرفته است.
به نوشته این روزنامه، ترامپ به دلیل استفاده از الفاظ رکیک، جریانی را عادی سازی کرده که پیش از این هرگز در ملاء عام از زبان یک رئیس‌جمهور شنیده نشده است.
تحلیلگر گاردین سپس به فحاشی‌های ترامپ در ژوئن ۲۰۲۵ (اوایل تیر ۱۴۰۴) حین حملات رژیم صهیونیستی به ایران اشاره کرده است؛ زمان که ترامپ در محوطه کاخ سفید با استفاده از الفاظ رکیک به خبرنگاران به این حملات واکنش نشان داد.
نویسنده با تاکید بر اینکه بی‌شک چنین ادبیاتی لغزش زبانی نیست و او چند ماه بعد در اکتبر همان سال (مهر ۱۴۰۴) در مورد نیکلاس مادورو رئیس‌جمهوری ونزوئلا بار دیگر به فحاشی در ملاء عام روی آورد.
عضو تحریریه گاردین، به پست‌های ترامپ در «تروث سوشال»، رسانه شخص وی نیز اشاره کرده است؛ اینکه چطور وی از این پلتفرم برای ناسزاگویی‌های به مراتب رکیک‌تر استفاده می‌کند. از جمله الفاظ نامناسبی که او در ماه آوریل (فروردین) برای بازگشایی تنگه هرمز پس از حملات آمریکا به ایران بکار برد.
مایکل آدامز استاد ادبیان زبان انگلیسی در دانشگاه «ایندیانا بلومینگتون» و نویسنده کتاب «در ستایش ناسزاگویی» گفت: «ترامپ حس زیادی نسبت به ادب و نزاکت ندارد.»
این کارشناس با بیان اینکه فحاشی جنبه‌های گوناگونی دارد، تشریح کرد: «بخشی از این بی‌نزاکتی به شخصیت وی مربوط می‌شود و بخش دیگر به خاطر باور به غیرقابل پیش‌بینی بودن رئیس جمهور و جنبه دیگر ناشی از این احساس کلی است که او اهمیتی به این موضوع نمی‌دهد.»


نظرات شما