ایران پرسمان - رجا / اسرائیل هیوم فاش کرده است در پی پیشرویهای برقآسای انصارالله در سواحل غربی یمن و آزادسازی المخا و زقر، ریاض برای جلوگیری از تسلط کامل یمنیها بر بابالمندب، دست به دامن سنتکام و تلآویو شده است.
به گزارش روزنامه اسرائیلی اسرائیل هیوم، در پی ناکامیهای سنگین و غافلگیرکننده میدانی نیروهای تحت حمایت ریاض در سواحل غربی یمن، محمد بنسلمان ولیعهد عربستان سعودی با اعلام وضعیت اضطراری، دست به دامن کشورهای منطقه و بهطور غیرمستقیم اسرائیل شده است. طبق این گزارش، در حالی که ریاض پیامهای مستقیمی به دولتهای حاشیه خلیج فارس و قاهره ارسال کرده، درخواست کمکهای اطلاعاتی و عملیاتی خود را از طریق فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) به تلآویو منتقل کرده است تا مانع از تثبیت تسلط کامل رزمندگان انصارالله بر آبراه حیاتی بابالمندب شود.
روایت اسرائیل هیوم با تمام تلاش خود برای سیاهنمایی علیه اراده مردم یمن، ناخواسته به یک واقعیت بنیادین و تاریخی معترف است و آن تغییر بنیادین توازن ژئوپلیتیک در دریای سرخ و تفوق بیچونوچرای محور مقاومت بر گلوگاههای راهبردی جهان است. انصارالله یمن در قالب یک ضدحمله برقآسا و حسابشده، بندر کلیدی «المخا» را از اشغال خارج ساخته و با اجرای یک مانور دریایی پیشرفته، جزیره استراتژیک «زقر» را به کنترل کامل درآورده است.
این پیشرویهای میدانی، خطوط دفاعی مزدوران وابسته به ریاض را بهطور کامل متلاشی ساخته است، بهگونهای که آنها در وضعیتی آشفته تن به عقبنشینی دادند و صدها تن از نیروهای متخاصم به همراه تجهیزات اهدایی غرب و سعودی به اسارت مجاهدان یمنی درآمدند. هدفگذاری دقیق انصارالله بر جزیره «پریم» (میّون)—که نقشی حیاتی و قفلکننده در دهانه خروجی تنگه دارد—عملاً کنترل نبض ناوبری در باب المندب را به دست مقاومت سپرده است.
ابعاد این پیروزی زمانی آشکارتر میشود که پاسخهای تنبیهی انصارالله در عمق خاک متجاوزان ارزیابی گردد. شلیکهای پیاپی موشکهای بالستیک و اعزام دستههای پهپادی به پایگاههای نظامی و تأسیسات نفتی جنوب عربستان، از جمله پایگاه ملک خالد در خمیس مشیط، ابها و جازان، پدافندهای پرهزینه غربی را کاملاً زمینگیر کرد و ریاض را مجبور ساخت تا انتقال نفت از طریق خط لوله راهبردی شرق به غرب (به مقصد بندر ینبع) را به حالت تعلیق درآورد. عربستان که همواره به دنبال دور زدن تنگه هرمز از مسیر دریای سرخ بود، اکنون در انتهای دیگر جغرافیای خود در بنبست کامل گرفتار آمده و نفتکشهایش ناچار به دور زدن طولانی و پرهزینه قاره آفریقا از مسیر دماغه امیدنیک شدهاند؛ ضربهای فلجکننده به اقتصاد متجاوزان که بنسلمان آسیب آن را سنگینتر از مسدود شدن تنگه هرمز توصیف میکند.
از زاویه محاسبات منطقهای، گزارش اسرائیل هیوم پرده از پوشالی بودن ائتلافهای سعودی برمیدارد. پیمان دفاعی پر سر و صدایی که تنها یک ماه قبل میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شده بود، در نخستین آزمون عملی فرو ریخت؛ آنکارا و اسلامآباد با درک قدرت بازدارندگی جبهه مقاومت و پیوند ناگسستنی آن با تهران و صنعا، ترجیح دادند خود را درگیر این کارزار بازنده نکنند و تنها به ژستهای دیپلماتیک و میانجیگری بسنده نمایند. از سوی دیگر، طمعورزی و حملات پیشین ارتش سعودی به نیروهای نیابتی امارات و کاروانهای امدادی در جنوب یمن، شکاف عمیقی میان بنسلمان و محمد بن زاید ایجاد کرده و جبهه ضدیمنی را از درون دچار تجزیه و فرسایش مفرط ساخته است؛ وضعیتی که قاهره را نیز در پیوستن به هرگونه ائتلاف نظامی مشترک دچار تردید جدی کرده است.
در سطح فرامنطقهای نیز واقعیتها گویای فشار سنگین بر ظرفیت مداخلهگرایانه آمریکا است. واشنگتن به ارزیابی محافظهکارانهای در باب هزینهها و مخاطرات ورود مستقیم رسیده است. در این چارچوب، تمرکز بر حملات هوایی محدود و مشروط به اهداف مشخص در منطقه بابالمندب، بیشتر یک تلاش برای بازگرداندن سطح اندکی از بازدارندگی تلقی میشود تا یک تصمیم عملیاتی قاطع. در همین حال، نگرانیهای اقتصادی داخلی و تقویم سیاسی انتخابات میاندورهای کنگره، به سد راهی برای ماجراجوییهای نظامی گسترده مبدل گشته و موضع آمریکا را در چارچوبی محافظهکارانه نگه داشته است؛ موضوعی که در متن اسرائیل هیوم نیز به عنوان نقطه ضعفی صریح در مواضع واشنگتن مورد اشاره قرار گرفته است.
این وضعیت، دور جدیدی از معادلات امنیتی و اقتصادی را در حاشیه جنوبی عربستان پیش روی قرار داده است؛ معادلاتی که هزینه نهایی آن برای ائتلاف سعودی و متحدانش دیگر با محاسبات ساده قبلی، قابل کنترل نیست و در مقابل، ظرفیت بازدارندگی جبهه مقاومت را به عنوان یک فاکتور تعیینکننده در معادلات منطقهای تثبیت کرده است.