ایران پرسمان - فارس / «مارک‌وین مولین»، وزیر امنیت داخلی، کنفرانس خبری خود در کاخ سفید درباره بحران سراسری کنترل ترافیک هوایی را با شوخی کوچکی درباره جمعه سیزدهم بودن آن آغاز کرد و گفت: «اوه، بله، هاها. گمان می‌کنم کمی طنز سیاه اشکالی ندارد.» اما او به‌سرعت به آنچه آشکارا مهم‌ترین نکته برای گفتن به مردمی مضطرب و خشمگین می‌دانست چرخید: اینکه این لحظه چقدر خوب بازتاب‌دهنده رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و تیم او بود.
مولین اعلام کرد: «رهبری رئیس‌جمهور ترامپ در سازمان و تیمی که او گرد هم آورد، این‌گونه به نمایش درمی‌آید. ما برای مقابله با بحران‌هایی مانند این ساخته شده‌ایم و دقیقاً همین کار را می‌کنیم.»این کنفرانس خبری در حالی برگزار شد که ترامپ در روزهای پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، از طریق لفاظی‌ها و جابه‌جایی‌های پرسنلی روشن کرده بود که این ضربه از سوی رأی‌دهندگان فرصتی برای خودانتقادی یا خوداصلاحی نخواهد بود.مسافران سرگردان و انتظار برای پاسخ مسئولانهبر اساس گزارش پولیتیکو، کنفرانس خبری مولین و دافی موضوع بنیادی‌تری را مطرح کرد: آیا آن‌ها ابتدایی‌ترین خودآگاهی را دارند و در کدام سیاره زندگی می‌کنند؟ نه همان سیاره‌ای که هر کسی در ۲۴ ساعت گذشته با هواپیما سفر کرده یا منتظر عزیزی بوده، در آن زندگی می‌کند— گروهی که آشکارا شامل میلیون‌ها نفر از حامیان ترامپ نیز می‌شود. این افراد به دنبال حداکثر شفافیت و دقت درباره آنچه در جریان بود می‌گشتند و بیش از همه به دنبال اطمینان‌بخشی بودند که افراد مسئول به‌طور مسئولانه پاسخ می‌دهند— کاری بیش از بداهه‌پردازی دیوانه‌وار و دست‌وپا زدن برای یافتن نکات گفتاری قابل قبول.
نویسنده گزارش که خود در جریان این اختلال در هتل دابل‌تری فرودگاه جان اف کندی گرفتار شده بود، می‌نویسد شاهد ده‌ها نفر بوده که فحش می‌دادند یا گریه می‌کردند و می‌کوشیدند کودکان نوپا و نوزادان یا بستگان سالخورده در صندلی چرخ‌دار را با گوشی تلفن روی گوششان هماهنگ کنند.ابهام در توضیحات و بداهه‌گوییبه نوشته این گزارش، دافی که در مقایسه با مولینِ نسبتاً کم‌جذاب‌تر بر کنفرانس خبری مسلط بود، سبکی شفاف، قاطع و حتی تأثیرگذار داشت، اما محتوای سخنانش مبهم، خودتوجیه‌گر و غیرمتقاعدکننده بود. یکی از مشکلات کنفرانس خبری، ابهام بود؛ اشاره‌های غیردقیقی به «بی‌ثباتی» و «ناسازگاری‌ها» در رادار و ارتباطات با هواپیماها وجود داشت، آراسته به اصطلاحات فنی درباره معنای آن برای «تراکون‌ها»، اما هیچ توضیح روشن و ساده‌ای برای عامه درباره اینکه چرا این اتفاق افتاد یا در عمل چه معنایی داشت، ارائه نشد. همچنین هیچ توصیه عملی مفیدی برای مسافران سرگردان نبود و در عوض ادعاهای کلی مطرح شد که همه در امنیت هستند چون دولت مشغول رسیدگی است.
مقصرتراشی کنگره و اعداد مبهمدافی گفت که سیستم از کار افتاد چون کنگره در تصویب بودجه برای ساخت سیستم جدید با سرعت و شدتی که شرایط اقتضا می‌کند، کندی کرده است. این گزارش می‌پرسد آیا حزب جمهوری‌خواه که محکم زیر انگشت ترامپ بود، در دو سال اول دوره دوم ترامپ کنگره را کنترل نمی‌کرد؟ دافی اشاره کرد که «لایحه بزرگ زیبای یکتا» ۱۲.۵ میلیارد دلار برای نوسازی اختصاص داد، اما دولت پیش‌تر اعلام کرده بود که ۳۰ میلیارد دلار می‌خواهد و در همان لحظه اعلام کرد: «من ۵۰ میلیارد دلار می‌خواهم.» نویسنده می‌پرسد این اعداد از کجا می‌آیند و چرا او اطمینان دارد که از ۱۲.۵ میلیارد دلار «ما آن را خرج می‌کنیم و خوب خرج می‌کنیم»، در حالی که به نظر می‌رسد مشکلات در گذار از سیستم قدیم به جدید یا احتمالاً خطای یک پیمانکار باعث خرابی اخیر شده است.
تمجید پایانی و انزوای احتمالی ترامپمولین کنفرانس خبری را همان‌جا که شروع کرد به پایان برد، با تمجید از رئیس: «او بزرگ‌ترین رئیس‌جمهوری است که داشته‌ایم. شما هرگز سازنده و رهبری مانند رئیس‌جمهور ترامپ نداشته‌اید که این ملت را رهبری کند و چشم‌اندازی داشته باشد و تیم را گرد هم آورد.» به نوشته این گزارش، این واقعیت که او و دافی— نه خود ترامپ— اظهارنظر می‌کردند، شواهد بیشتری از استعدادهای بزرگ رهبری و تفویض او بود. نویسنده در پایان نتیجه می‌گیرد که آشفتگی سفر به‌احتمال زیاد در چند روز آینده خودبه‌خود حل خواهد شد، اما پویایی‌هایی که جمعه شب به نمایش گذاشته شد، اگر ادامه یابد، نشان می‌دهد که ترامپ در دو سال پایانی‌اش می‌تواند حتی بیش از پیش از واقعیت سیاسی منزوی شود. او می‌نویسد در سفرهای آخر هفته‌اش با افراد زیادی برخورد کرده که به دنبال اطمینان‌بخشی و رهبری بودند، اما سخنان مقامات آمریکایی چندان پاسخگوی آنچه می‌خواستند بشنوند نبود.