ایران پرسمان - کیهان /متن پیش رو در کیهان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
دونالد ترامپ در آوریل 2026 اعلام کرد که طرح «سرمایهگذاری مشترک» در تنگه هرمز بررسی میشود؛ 5 ماه بعد روزنامه زنجیرهای «اعتماد» به نمایندگی از ترامپ طرح او را بازنویسی کرد و با آب و تاب بسیار، پیشنهاد داد که به «مدیریت مشترک هرمز» فکر کنیم!
همزمان با چنگ و دندان نشان دادن ترامپ و حمله آمریکا به خط ساحلی ایران در جنوب، روزنامه اعتماد «پرچم سفید» برداشت و ثابت کرد که زبان ترامپ و جبهه غرب در کام مدعیان اصلاحات میچرخد.
روزنامه متعلق به رئیس شورای اطلاعرسانی دولت ذیل تیتر «از تقابل نظامی تا رقابت بر سر معماری...» نوشت: «هرمز برای ایران تنها یک نقطه جغرافیایی نیست، بلکه بخشی از امنیت ملی، اقتصاد و موقعیت ژئوپلیتیکی کشور است. با این حال، تبدیل هرمز به یک ابزار فشار دایمی، میتواند هزینههایی را نیز برای ایران ایجاد کند؛ از افزایش ریسک بیمه و حملونقل گرفته تا فشار بر تجارت، درآمدهای انرژی و روابط اقتصادی با همسایگان».
اعتماد در ادامه به تئوریبافی برای جا انداختن «مدیریت مشترک» پرداخت و به اسم ایجاد «نظم» پیشنهاد شراکت داد.
این روزنامه زنجیرای نوشت: «عمان میتواند حلقه اتصال میان ایران، کشورهای منطقه و بازیگران بینالمللی باشد. هرمز نباید به میدان دائمی آزمون قدرت تبدیل شود. قدرت ایران در هرمز زمانی به حداکثر اثر راهبردی خود میرسد که از «توان ایجاد هزینه» به «توان ایجاد نظم» تبدیل شود... امنیت این تنگه برای ایران، کشورهای عربی منطقه، قدرتهای جهانی و اقتصاد بینالمللی یک منفعت مشترک است. بنابراین، ایران میتواند با ابتکار عمل دیپلماتیک، روایت بحران را از «تهدید هرمز» به «مدیریت مشترک هرمز» تغییر دهد». مدیریت مشترک تنگه هرمز ترجمه «اعتماد به آمریکا» و حذف تدریجی ایران از جغرافیای هرمز است که مدتی قبل ترامپ در قالب «سرمایهگذاری مشترک» ارائه داد و سعی کرد با رویای منفعت مالی دیو طمع را به جان ایران بیندازد.
چهارشنبه 8 آوریل 2026، حدوداً 5 ماه قبل از پیشنهاد وقیحانه اعتماد، دونالد ترامپ در مصاحبه با «جاناتان کارل» از شبکه «ایبیسی نیوز» گفت: «در حال بررسی یک سرمایهگذاری مشترک با ایران برای دریافت عوارض عبور از تنگه هرمز است»؛ طرحی که از نظر ترامپ یک «ایده زیبا» بود و امروز این ایده زیبا با حذف رنگ و لعاب اقتصادی از سرمایهگذاری مشترک به «مدیریت مشترک» تنزل یافت و از صفحه اول روزنامه اعتماد سر درآورد. علیایحال، مدعیان اصلاحات روز به روز در ارائه پیشنهاد غربیتر و در توصیههای سیاسی بیغیرتتر میشوند؛ مدتی قبل از معامله هرمز میگفتند و اکنون به اسم مدیریت مشترک و ایجاد نظم، تنگه را «پیشکش» میکنند.
27 مرداد، سازندگی ذیل تیتر «اهرم فشاری که نباید بسوزد» نوشت: «هرمز را گروگان نگیریم، بلکه معامله کنیم»؛ ارگان حزب اشرافی کارگزاران در ادامه پیشنهاد داد: «ایران اکنون میتواند از هرمز برای دستیابی به مجموعهای از امتیازات مشخص استفاده کند، لغو محاصره دریایی... رفع تحریمهای آمریکایی، کاهش فشار اقتصادی و باز شدن مسیرهای مالی میتواند یک نقطه شروع واقعبینانه برای توافق باشد».
پیشنهاد سازندگی برای معامله کردن هرمز در دوران «آتشبس نانوشته»، کمتر از یک ماه به صورت گستاخانهتر در اعتماد مطرح شد و پس از حمله ترامپ به ایران و نشان دادن چنگ و دندان در قالب یادداشت منتشر شد و این پرسش را بیجواب گذاشت که «چرا مدعیان اصلاحات، پس از چنگ و دندان نشان دادن دشمن، پرچم سفید برمیدارند؟».